یعنی چه
الحمیم واژهای عربی است که دو معنای محوری دارد: نخست، آب بسیار داغ، سوزان و جوشان که در متون دینی به عنوان یکی از عذابهای دوزخ یاد شده است؛ دوم، دوست شفیق، صمیمی و خویشاوند نزدیکی که در حمایت از انسان مخلص و گرم است.
تلفظ
این کلمه با فتحة روی حرف اول و سکون لَام، فتحة حاء و کسرة میم اول به صورت «اَلْحَمِیم» تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژه «الحمیم» دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «آب داغ جهنم» یا «دوست صمیمی در قرآن» پرسیده میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در زبان انگلیسی برای بعد حرارتی آن از اصطلاحات آب سوزان و برای بعد عاطفی آن از واژگان مربوط به روابط نزدیک استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود این زبان به عنوان اسم معرفه با «ال» تعریف برای اشاره به شدت حرارت یا اوج صمیمیت به کار میرود.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، میتوان آن را با توجه به سیاق متن به «آب بسیار داغ و سردنشدنی» یا «یار غار و دوست مخلص» ترجمه کرد.
نماد چیست
الحمیم در فرهنگ اسلامی و قرآنی، از یک سو نماد فرجام ستمکاران و چشیدن اثرات وضعی اعمال بد در قالب حرارت بیامان است؛ و از سوی دیگر در روابط انسانی، مظهر دوستیهای پاک، بسیار گرم و بدون شائبه است که هیچگونه سردی به آن راه ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الحمیم
واژه «الحمیم» از ریشه عربی «ح م م» گرفته شده که در اصل به معنای شدت حرارت، ذوب شدن یا صمیمیت بالا است. این کلمه پس از ورود به زبان فارسی، جایگاه ویژهای در متون ادبی، عرفانی و به ویژه تفاسیر قرآنی پیدا کرده است و به دلیل داشتن دو معنای به ظاهر متفاوت (آب سوزان و دوست صمیمی) از کلمات جالب توجه در فرهنگ لغات به شمار میرود.
در قرآن کریم، این واژه در هر دو بخش کاربرد عینی دارد؛ در یک سو توصیفکننده آب جوشایی است که مایه عذاب اخروی است و در سوی دیگر، بیانگر روابط خویشاوندی و صمیمیتی است که در هول و هراس قیامت هم به کار انسان نمیآید. اشتراک معنایی این دو مفهوم در عنصر «حرارت و گرمی» است؛ یکی گرمای سوزاننده و دیگری گرمای محبتآمیز.
در کاربردهای عمومی و حل جداول، شناخت تعداد حروف (۶ حرف) و ریشههای همخانواده آن مانند حمام و حمّی (تب) به درک بهتر واژه کمک میکند. این کلمه به خوبی نشان میدهد که چگونه یک ساختار زبانی میتواند همزمان تجلیبخش یک مفهوم مادی شدید و یک حس عاطفی عمیق باشد.