یعنی چه
جبرئیل یکی از چهار فرشته مقرب در ادیان ابراهیمی است که وظیفه اصلی او ابلاغ پیامها و وحی الهی به پیامبران بوده است. القاب او نشاندهنده ویژگیهای برجسته این فرشته مانند پاکی، امانتداری و قدرت بیپایان در انجام ماموریتهای الهی است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی معمولاً به صورت جِبْرَئیل یا جَبْرائيل تلفظ میشود. در زبان عربی فصیح نیز تلفظهای جِبْریل و جَبْرَائِيل رایج است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «لقب جبرئیل»، کلماتی مانند روحالقدس، روحالامین یا امینالوحی مد نظر هستند که بر اساس تعداد حروف (به ویژه عبارات ۹ حرفی با احتساب حروف استاندارد) چیدمان میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و سنت مسیحی-یهودی، نام این فرشته مقرب به صورت Gabriel (گابریل) شناخته و نگاشته میشود.
در قرآن
نام صریح جبرئیل ۳ بار در قرآن (سورههای بقره و تحریم) آمده است. علاوه بر آن، قرآن با تعابیر والایی چون «الرُّوحُ الْأَمِین» در سوره شعراء و «رُوحُ الْقُدُس» در سوره نحل و همچنین اوصافی مثل «شَدِیدُ الْقُوَیٰ» از او یاد کرده است.
نماد چیست
در فرهنگ، ادبیات عرفانی و ادیان ابراهیمی، جبرئیل نماد اصیل و مظهر بارز «امین بودن در امانت»، «واسطه ارتباط فیض میان زمین و آسمان»، «دانش و آگاهی الهی (عقل اول)» و همچنین روشنایی و پاکی مطلق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لقب جبرئیل
جبرئیل به عنوان برترین فرشته و حامل وحی الهی در پیشگاه خداوند، عناوین و القاب متعددی دارد که هر یک به ویژگی خاصی از مرتبه وجودی او اشاره میکنند. مهمترین این القاب شامل روحالقدس (روح پاک و مقدس) و روحالامین (روح امانتدار) است که در قرآن کریم نیز به صراحت به آنها اشاره شده است.
این واژه در اصل ریشه عبری دارد و به معنای «مرد خدا» یا «قدرت خدا» است. در ادبیات فارسی و عرفانی، القاب جبرئیل فراتر از یک نام ساده، به نمادی از عقل اول، دانایی، طهارت و واسطه فیض میان خالق و مخلوق تبدیل شده است و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک اصطلاح ۹ حرفی کاربرد فراوانی دارد.