یعنی چه
واژه «الاذرع» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه (ذ - ر - ع) است که در زبان فارسی نیز کاربرد دارد. این کلمه به معنای دستها (از آرنج تا نوک انگشتان) یا بازوان است. علاوه بر این، از آنجا که «ذراع» نام یکی از واحدهای قدیمی اندازهگیری طول (معادل ذرع یا گز) بوده است، الاذرع به معنی ذرعها و مقیاسهای طول نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَلْاَذْرُع» با فتحه روی الف و ذال، سکون روی خاء و ضمه روی راء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان معادل بازوان یا واحدهای طول قدیمی پرسیده میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و معنای مورد نظر، در انگلیسی معادل بازوان بدن کلمه Arms و معادل واحد طول باستانی کلمه Cubits خواهد بود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز به عنوان جمع مکسر کلمه «ذراع» برای اشاره به دستها یا مقیاسهای طول استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات «بازوان»، «دستها» و در مفاهیم سنتی و هندسی «ذرعها» و «گزها» است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و متون کهن، کلمه «ذراع» و جمع آن «اذرع» نمادی از قدرت، توانمندی، دست درازی یا تسلط به شمار میرود. همچنین در جانورشناسی، اصطلاح «ذوات الأذرع» به عنوان نماد و رده جانوران بازودار مانند هشتپا و سرپایان استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الاذرع
واژه «الاذرع» یک کلمه با ریشه عربی و وارد شده به زبان فارسی است که به عنوان جمع مکسر واژه «ذراع» شناخته میشود. این کلمه دو کاربرد و معنای اصلی دارد؛ نخست در معنای آناتومیک که به بازوان و دستهای انسان (حدفاصل آرنج تا انگشتان) اشاره دارد، و دوم در معنای مقیاس که به عنوان واحدهای اندازهگیری طول قدیمی (ذرع یا گز) به کار میرود.
اگرچه خود شکل جمع «الأذرع» در متن قرآن نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «ذراع» دو بار در آیاتی از سورههای مبارکه کهف (در وصف سگ اصحاب کهف) و حاقه (در وصف زنجیر جهنم) استفاده شده است. این کلمه در ادبیات فارسی نمادی از قدرت، توانایی و معیار سنجش است.