یعنی چه
به مبارزه طلبیدن به معنای دعوت کردن فرد یا گروهی به جنگ، رقابت، نبرد یا چالش است تا میزان زور، مهارت، شجاعت یا برتری رقیب سنجیده شود. این عبارت در اصطلاح عامیانه به صورت نفسکش طلبیدن یا عرض اندام کردن در برابر رقیب نیز تعبیر میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «به مبارزه طلبیدن» (۱۴ حرف) یا واژههای مترادفی چون «هماورد خواستن» و «چالش کردن» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه challenge رایجترین معادل است. اصطلاح To throw down the gauntlet نیز ریشه در سنت پرت کردن دستکش توسط شوالیهها به نشانه دعوت به نبرد دارد.
به عربی
در زبان عربی، واژه «تحدّی» به معنای به چالش کشیدن و مبارزهطلبی است و فعل «بارز» به معنی با کسی به مبارزه و میدان جنگ درآمدن کاربرد دارد.
به فارسی
این عبارت ترکیبی فعلی (فارسی-عربی) است. واژههای سره و ترکیبات جایگزین فارسی آن شامل هماورد خواستن، چالش کردن، مبازرت خواستن و اصطلاح کنایی «گوی درافکندن» (برگرفته از بازی چوگان در ایران باستان) است.
در قرآن
عین عبارت «به مبارزه طلبیدن» در قرآن نیامده است، اما مفهوم بنیادین آن در علوم قرآنی با عنوان «تَحَدّی» شناخته میشود؛ مانند آیه ۲۳ سوره بقره که خداوند منکران را به مبارزه میطلبد تا اگر میتوانند سورهای مانند آن بیاورند.
جمعبندی و توضیح کامل به مبارزه طلبیدن
عبارت «به مبارزه طلبیدن» یک ترکیب فعلی ریشهدار در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «مبارزه» (از ریشه برز به معنی آشکار شدن و به میدان آمدن) و فعل فارسی «طلبیدن» ساخته شده است. این اصطلاح هم در مفاهیم سنتی و فیزیکی مانند جنگ و مسابقه، و هم در مفاهیم معنوی و علمی کاربرد گستردهای دارد.
در فرهنگهای مختلف، نمادهای جالبی برای این مفهوم وجود دارد؛ به عنوان مثال در سنت شوالیهگری اروپا، انداختن دستکش جلوی پای کسی نماد رسمی مبارزهطلبی بود و در ایران باستان، انداختن گوی در میدان چوگان چنین معنایی داشت. در حوزه مذهبی و قرآنی نیز این مفهوم در قالب اصطلاح «تحدی» جلوه میکند که اثبات ناتوانی رقیب در برابر اعجاز است.
امروزه این اصطلاح در فضاهای ورزشی، حقوقی، اجتماعی و حتی بازیهای ویدیویی به وفور استفاده میشود و نشاندهنده روحیه رقابتجویی، سنجش تواناییها و تلاش برای اثبات برتری در یک زمینه خاص است.