یعنی چه
«جمال الاسبوع» یک ترکیب اضافی عربی به معنای «زیبایی هفته» یا «آراستگی هفته» است. در اصطلاح و فرهنگ اسلامی، این عبارت عنوان یکی از کتابهای بسیار مشهور و معتبر شیعه در زمینه ادعیه، نمازها و اعمال عبادی روزها و شبهای هفته است که توسط دانشمند و عارف بزرگ قرن هفتم هجری، «سید ابن طاووس» تألیف شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «جَمالُ الْأُسْبوع» (Jamālul-Us bū') است که در زبان فارسی معمولاً بدون تلفظ همزه وسط و به صورت «جمالِ اسبوع» نیز روانسازی میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت به عنوان «کتابی از سید ابن طاووس» یا «اثری در ادعیه هفته»، خودِ کلمه «جمال الاسبوع» با ۱۱ حرف (بدون احتساب همزه و الف و لام دوم در شمارش استاندارد فارسی) است.
به انگلیسی
در ترجمه منابع اسلامی به زبان انگلیسی، این اثر و مفهوم لغوی آن معمولاً به صورت "The Beauty of the Week" برگردانده میشود.
به عربی
نام کامل و اصلی این کتاب به زبان عربی «جَمالُ الأُسْبوع بِکَمالِ العَمَلِ الْمَشْروع» است که توسط مؤلف آن انتخاب شده است.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این عبارت لغوی، «زیباییِ هفته» یا «زینت و آراستگی هفته» است که اشاره به صفا و معنویت بخشیدن به روزهای هفته دارد.
در قرآن
این ترکیب عيناً در متن قرآن مجید نیامده است. با این حال، کلمه «جمال» ۱ بار در آیه ۶ سوره مبارکه نحل به کار رفته است. واژه «اسبوع» نیز در قرآن نیست، اما ریشه و همخانواده آن یعنی عدد هفت («سَبْع» یا «سَبعه») بارها در آیات مختلف (مانند آیه ۲۹ سوره بقره) ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل جمال الاسبوع
عبارت «جمال الاسبوع» بیش از آنکه به عنوان یک ترکیب لغوی در زبان فارسی استفاده شود، به عنوان یک علم بالغلبه برای کتاب ارزشمند «جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع» شناخته میشود. این اثر ماندگار توسط رضیالدین علی بن موسی معروف به سید ابن طاووس، عارف و فقیه نامدار شیعه در قرن هفتم هجری نگاشته شده است و محوریت آن هدایت مؤمنان برای کسب فیض معنوی در طول روزهای هفته است.
این کتاب شریف ساختاری منظم دارد و اعمال، ادعیه و نمازهای مستحبی مربوط به هر روز هفته را از روز شنبه آغاز کرده و به تفصیل شرح میدهد. بخش عمده و ویژهای از این اثر به اعمال شب و روز جمعه، آداب زیارت معصومین (ع) و نمازهای هدیه به پیشوایان دینی اختصاص یافته است که نشاندهنده اهمیت روز جمعه در فرهنگ اسلامی است.
از نظر ریشهشناسی، این عبارت از دو واژه عربی «جمال» (از ریشه جمل به معنی حسن و زیبایی) و «اسبوع» (از ریشه سبع به معنی هفته یا هفت روز) تشکیل شده است. در حقیقت، مؤلف با انتخاب این نام هوشمندانه، عبادت و بندگی منظم در طول هفته را مایه زیبایی، کمال و آراستگی روح انسان دانسته است.