یعنی چه
واژه «برگیرد» فعل مضارع (التزامی یا اخباری بدون می) از مصدر پیشوندی «برگرفتن» است. این کلمه به معنای جدا کردن قسمتی از یک کل، اتخاذ یک روش یا انتخاب و اخذ یک مطلب یا شیء توسط فردی (او) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [بَ رْ گی رَ دْ] (bar-gīrad) است که از پیشوند «بَر» و فعل «گیرد» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بردارد»، «انتخاب کند» یا «اقتباس کند» کاربرد دارد و دقیقاً یک واژه ۶ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جمله، میتوان از افعال سومشخص مفرد انگلیسی فوق استفاده کرد.
به فارسی
این واژه ریشه در زبان پهلوی (پارسی میانه) دارد. از واژههای همخانواده آن میتوان به «برگرفته»، «برگرفت»، «برگیر» و «بازگرفتن» اشاره کرد. متضادهای دقیق آن نیز کلماتی چون «بنهد»، «واگذارد» و «فرواندازد» هستند.
نماد چیست
اگرچه این فعل به تنهایی نماد مستقل بیرونی ندارد، اما در ادبیات فارسی و متون عرفانی، ترکیباتی مانند «دل برگرفتن» به عنوان نمادی برای وارستگی، تجرید، رویگردانی از مادیات و انقطاع از دنیا به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل برگیرد
واژه «برگیرد» یک فعل اصیل پارسی از مصدر پیشوندی «برگرفتن» است که در ساختار دستوری به عنوان سومشخص مفرد مضارع به کار میرود. این کلمه طیف معنایی ظریف و گستردهای را شامل میشود که از کارهای فیزیکی ساده مانند برداشتن یک شیء آغاز شده و تا مفاهیم ذهنی و انتزاعی نظیر انتخاب کردن یک مسیر، اقتباس کردن یک متن یا اتخاذ یک تصمیم پیش میرود.
از نظر ریشهشناسی، این واژه ترکیب یافته از پیشوند پهلوی «abar» (به معنی بالا و رو) و فعل «گرفتن» است. در حوزه ادبیات و عرفان نیز این فعل در قالب کنایهها و استعارهها بار معنایی عمیقی پیدا میکند؛ به طوری که مفهوم برگرفتن دامن یا دل از جهان، به نمادی برای تجرید، وارستگی و رهایی از بند تعلقات مادی بدل میشود.