یعنی چه
نکاح الخدن یا مخادنه، به نوعی رابطه و پیوند پنهانی میان یک زن و مرد (یا چند مرد) در دوران جاهلیت پیش از اسلام اشاره دارد که بر پایه شهوت و دوستی شکل میگرفت. در این نوع رابطه، هیچگونه عقد رسمی، مهریه و نفقهای وجود نداشت و طرفین تعهد قانونی نسبت به یکدیگر نداشتند. در فرهنگ جاهلی، زنای آشکار قبیح بود اما داشتن معشوقه پنهانی عیب شمرده نمیشد.
تلفظ
این عبارت به صورت نِکاحُ الْخِدْن تلفظ میشود. کلمه خِدن در لغت به معنای دوست و همدم است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول درباره روابط منسوخ جاهلیت یا رفیقگیری پنهانی، کلمه ۹ حرفی «نکاح الخدن» یا واژه ۵ حرفی «مخادنه» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این نوع رابطه پنهانی غیرازدواجی از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و از ریشه (خ د ن) به معنی دوست و رفیق شهوانی مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی این عبارت شامل رفیقگیری پنهانی، معشوقهبازی مخفیانه و پیوند دوستانه شهوانی است که نمایانگر روابط غیررسمی ماقبل اسلام است.
در قرآن
واژه اخدان (جمع خدن) دو بار در قرآن کریم آمده است. در آیه ۲۵ سوره نساء در وصف زنان پاکدامن میفرماید: «وَلَا مُتَّخِذَاتِ أcheckedَانٍ» (و نه گیرندگان دوستان پنهانی باشند) و در آیه ۵ سوره مائده در مورد مردان میفرماید: «وَلَا مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ» که نشاندهنده ممنوعیت و حرمت قطعی این نوع روابط پنهانی در اسلام است.
جمعبندی و توضیح کامل نکاح الخدن
نکاح الخدن یکی از سنتهای رفتاری و روابط جنسی رایج در دوران جاهلیت در شبهجزیره عربستان بود. در این رسم، زن و مرد بدون چارچوبهای قانونی، خطبه عقد، مهریه و تکالیف زناشویی، رابطهای پنهانی و مبتنی بر دوستی و خواهشهای نفسانی برقرار میکردند. تفکر عرب جاهلی بر این پایه بود که روابط پنهانی تا زمانی که آشکار نشوند، مایه ننگ نیستند.
با ظهور اسلام، این نوع رابطه به طور کامل باطل، منسوخ و حرام اعلام شد. قرآن کریم در سورههای نساء و مائده صراحتاً مردان و زنان را از گرفتن دوستان پنهانی (اتخاذ اخدان) نهی کرده و بر لزوم پاکدامنی، عفت و تشکیل خانواده در قالب نکاح مشروع و علنی تاکید فرموده است.