معنی
این کلمه ترکیبی از فعل مضارع «یَرزُقُ» (روزی میدهد) و ضمیر متصل «کُم» (شما را) است. رزق در لغت به معنای عطای همیشگی، مستمر و سودمندی است که به جاندار میرسد، اعم از اینکه مادی (مانند غذا و مال) یا معنوی (مانند علم و هدایت) باشد.
یعنی چه
این واژه از نظر مفهوم عقیدتی بیانگر صفت رازقیت پروردگار است. یعنی خداوند به صورت مداوم، تمام نیازهای حیاتی و بقای بندگانش را برطرف میسازد و هیچ موجودی را از دایرهٔ بخشش خود محروم نمیکند. این واژه کلمهای کلاسیک و قرآنی است و کاربرد دیجیتال یا مدرن ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با سکون راء، ضمه زاء، ضمه قاف و سکون میم به صورت «یَرْزُقُکُمْ» انجام میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارات برای رساندن مفهوم روزیرسانی الهی به کار میروند.
به عربی
مترادفهای عربی این واژه شامل عباراتی چون «یُطْعِمُکُم» (شما را طعام میدهد) و «یُعْطِیکُم» (به شما عطا میکند) نیز میشود.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک فعل عربی قرآنی است، معادل دقیق فارسی آن در قالب جمله فعلیه «به شما روزی میدهد» یا «شما را روزی میرساند» برگردان میشود.
در قرآن
این کلمه چندین بار در قرآن برای یادآوری قدرت و لطف خداوند آمده است؛ مانند آیه ۳۱ سوره یونس: «قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ...» (بگو چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی میدهد؟) و آیه ۲۴ سوره سبأ: «قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ...» که همگی نشاندهنده انحصار روزیرسانی در ذات باریتعالی است.
جمعبندی و توضیح کامل یرزقکم
واژه «یرزقکم» یک عبارت کاملاً قرآنی و عربی، مشتق از ریشه (ر - ز - ق) در باب نصر ینصر است که از ترکیب فعل و ضمیر ساختار یافته و به معنای «شما را روزی میدهد» میباشد. رزق در فرهنگ اسلامی مفهوم گستردهای دارد و تنها به مادیات محدود نمیشود، بلکه هر نوع بخشش مستمر الهی شامل سلامتی، علم و ایمان را نیز در بر میگیرد.
این کلمه در آیات مختلف قرآن کریم به عنوان نشانهای از ربوبیت و انحصار رازقیت خداوند ذکر شده تا بندگان را به تفکر در منبع اصلی نعمتهای آسمان و زمین وادارد. در لغتنامهها و فرهنگهای معادل، کلماتی نظیر «یُطعمکم» به عنوان مترادف و «یحرمکم» به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.