یعنی چه
ترکیب «نار سقر» از دو واژهٔ عربی «نار» به معنی آتش و «سَقَر» نام یکی از طبقات پایین و بسیار داغ جهنم تشکیل شده است. این اصطلاح به آتشی اشاره دارد که شدت حرارت آن به حدی است که هیچ چیز را باقی نمیگذارد و پوست انسان را ذوب و دگرگون میکند.
تلفظ
واژهٔ اول با کسرهٔ اضافه به واژه دوم متصل میشود: نَار (با سکون یا تنوین در حالت تنهایی) و سَقَر (با فتح سین و قاف).
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول «نار سقر» است که شامل ۶ حرف میشود. همچنین ممکن است در برخی طراحهای جدول، بخش دوم یعنی «سقر» به تنهایی به عنوان نامی برای دوزخ مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معمولاً از ترکیبات معادل آتش دوزخ برای ترجمه این واژه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این ترکیب در زبان فارسی کلماتی همچون دوزخ، آتش جهنم، جحیم، سعیر و هاویه هستند که همگی دلالت بر مکان عذاب اخروی دارند.
در قرآن
واژهٔ «سَقَر» دقیقاً ۴ بار در قرآن کریم به کار رفته است. در سوره مدثر آیات ۲۶ تا ۲۹ به صورت آشکار توصیف شده است: «و تو چه میدانی سقر چیست؟ نه چیزی را باقی میگذارد و نه رها میسازد؛ دگرگونکننده پوست انسانهاست.» همچنین در آیه ۴۸ سوره قمر به چشیدن عذاب آن اشاره شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، نار سقر نماد بالاترین درجهٔ سوزانندگی، فرجام طغیانگران، و کیفر تارکان نماز و محرومکنندگان مستمندان است. این آتش به دلیل غیاب هرگونه ترحم، نماد نابودکنندگی مطلق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نار سقر
ترکیب «نار سقر» به معنای آتش دوزخ، یکی از هولناکترین واژههای قرآنی در توصیف جهان آخرت و مجازات گناهکاران است. واژه «سقر» طبق نظر لغتشناسان یا از ریشه عربی به معنای ذوب شدن پوست در اثر گرماست و یا اسمی غیرعربی و معرب است که به دلیل ساختار خاص خود بدون تنوین استفاده میشود.
این اصطلاح که چهار بار در قرآن تکرار شده، لرزه بر اندام ستمگران و تارکان حق میاندازد و نمادی از عدالت و کیفر الهی در برابر طغیان و استکبار بشر در زندگی دنیوی است. در ادبیات فارسی و اسلامی نیز هرگاه بخواهند شدتِ گرما، سوزانندگی عمیق یا عذابی سخت را توصیف کنند، از این تعبیر بهره میبرند.