معنی
وفادار به کسی گفته میشود که در دوستی، عشق، وظیفه یا عقیده دچار خیانت و تغییر نمیشود و در حفظ پیمان، زناشویی یا خدمت به مردم استوار و راستگو است.
یعنی چه
این واژه به عنوان یک صفت مرکب فاعلی، نشاندهنده ویژگی فردی است که به قراردادها، پیوندها و روابط اخلاقی خود پایبند میماند و در فراز و نشیبهای زندگی از مسیر صداقت و تعهد خارج نمیشود.
مترادف
واژههای فوق همگی بر مفهوم پایداری در دوستی و صداقت در عمل دلالت دارند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده گسستن عهد، سستعهدی و عدم پایبندی به روابط و تعهدات هستند.
ریشه
بخش اول این واژه از کلمه عربی «وفا» (وَفَاء) به معنای پایبندی به عهد و انجام کامل وعده گرفته شده است. بخش دوم آن پسوند فاعلی «ـدار» (از مصدر داشتن در زبان فارسی) است که معنای «دارنده یک ویژگی» را به کلمه میدهد؛ بنابراین وفادار یعنی کسی که وفا و پایبندی دارد.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه وفادار به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «پایبند به عهد» یا «باوفا» به کار میرود و دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای loyal و faithful دقیقترین معادلها برای توصیف فرد ثابتقدم و باوفا هستند.
جمعبندی و توضیح کامل وفادار
واژه «وفادار» یکی از زیباترین صفتهای اخلاقی و انسانی است که از ترکیب بخش عربی «وفا» و پسوند فاعلی فارسی «دار» شکل گرفته است. این کلمه در فرهنگ، ادبیات و حتی متون مذهبی جایگاه ویژهای دارد. اگرچه خود واژه وفادار در قرآن نیامده، اما مفهوم ریشهای آن یعنی «وفای به عهد» به عنوان یکی از بارزترین ویژگیهای مؤمنان و پیامبران ستوده شده است.
در نشانهشناسی فرهنگی و ادبی، وفاداری با نمادهایی چون سگ در حیات وحش، حلقه در پیوند زناشویی و گل فراموشم مکن شناخته میشود. این واژه در اصل به معنای استقامت، پایدار ماندن بر سر دوستی و عشق، و عدم تغییر در برابر وسوسهها یا سختیهای روزگار است که مایه تحکیم روابط انسانی و اعتماد متقابل در جامعه میشود.