معنی
واژه جلیل به معنای بسیار بزرگ، عظیم، بلندمرتبه و شکوهمند است که برای توصیف افراد عالیمقام یا مفاهیم باشکوه و قابل احترام به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه بیانگر صفت کسی یا چیزی است که از نظر مقام، مرتبه، ابهت و وقار در جایگاهی بسیار بلند و ستودنی قرار دارد.
مترادف
کلماتی مانند عظیم، والامقام و شریف در زبان فارسی بیشترین شباهت معنایی را با جلیل دارند.
متضاد
واژههایی که مفهوم خواری، کمارزشی و کوچکی را میرسانند، در تقابل معنایی مستقیم با جلیل قرار میگیرند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد «جلل» مشتق شدهاند که معنای اصلی آن شکوه و بزرگی است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه جلیل به عنوان پاسخ چهار حرفی برای راهنماهایی مثل «بزرگ»، «با ابهت» یا «بلندمرتبه» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم بزرگی، وقار و عظمت واژه جلیل در زبان انگلیسی از صفتهایی نظیر Majestic و Glorious استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جلیل
واژه «جلیل» از ریشه عربی «جلل» وارد زبان فارسی شده و صفت مشبههای است که بار معنایی بسیار مثبت، محترمانه و دانشنامهای دارد. این کلمه در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی نمادی از عظمت، شکوه، استواری و بزرگی معنوی به شمار میرود و معمولاً برای تجلیل از شخصیتهای برجسته، دانشمندان یا مقامات والا به کار میرود.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم به عنوان صفت برای خداوند ذکر نشده، اما شکل مصدری آن یعنی «الجلال» در سوره الرحمن توصیفکننده ذات باریتعالی است. همچنین در سنت و روایات اسلامی، «الجلیل» یکی از اسماء الحسنی (نامهای نیکوی خداوند) به معنی بسیار بزرگ و باشکوه شناخته میشود.
در مجموع، این کلمه چهار حرفی هم در زبان محاورهای فاخر و هم در ادبیات رسمی برای القای حس احترام عمیق و بزرگداشت مفاهیم والا جایگاه ویژهای دارد و متضادهای آن کلماتی چون ذلیل و حقیر هستند که پستی و بیارزشی را میرسانند.