یعنی چه
عبارت «ارض نوح» یک ترکیب وصفی-اضافی است که در متون جغرافیایی قدیم، داستانهای تاریخی و متون دینی به سرزمینهای منسوب به حضرت نوح (ع) پس از طوفان بزرگ اشاره دارد. این اصطلاح در فرهنگ عامه منطقه قفقاز، نام باستانی منطقه «نخجوان» نیز تلقی میشود، چرا که بومیان آنجا را محل فرود کشتی یا دفن این پیامبر میدانند. همچنین در جغرافیای تاریخی قدیم، نام دو منطقه کوچک در بحرین و یمن بوده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اَ رْ ضِ نُ و حْ» (Arze Nuh) است که از ترکیب واژه عربی اَرض (به سکون راء و ضاد) و اسم خاص نوح تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ به راهنمای «زمین یا دیار نوح»، عبارت ۶ حرفی «ارض نوح» است. همچنین کلماتی مانند نخجوان نیز ممکن است به عنوان جایگزین مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این عبارت به صورت مستقیم به Land of Noah ترجمه میشود که به قلمرو یا زمینهای مرتبط با حضرت نوح اشاره دارد.
به عربی
این ترکیب ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورتِ «أرض نوح» برای توصیف مناطق و زمینهای منسوب به این پیامبر استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادل روان فارسی این عبارت، «سرزمین نوح»، «دیار نوح» یا «مأمن نوح» است که مفهوم زمینِ منسوب به حضرت نوح را میرساند.
نماد چیست
در ادبیات نمادین، الهیات و ادیان ابراهیمی، «ارض نوح» یا زمینِ پس از طوفان، نماد پاکشدگی جهان از گناه و پلیدی، نجات مؤمنان، رویش دوباره و اعطای فرصتی نو به بشریت برای آغاز یک زندگی صلحآمیز و توأم با بندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل ارض نوح
عبارت «ارض نوح» در اصل یک اصطلاح مستقل در واژهنامههای کلاسیک زبان فارسی نیست، بلکه ترکیبی وصفی و جغرافیایی است که معنای لغوی آن «زمین یا سرزمین نوح» میشود. در بستر تاریخ و جغرافیا، این نام به مناطقی در بحرین و یمن و به ویژه در فرهنگ قفقاز به عنوان نام باستانی «نخجوان» (به عنوان محل هبوط یا مدفن نوح) اطلاق شده است.
اگرچه عین این عبارت در قرآن کریم نیامده است، اما کلمه «ارض» در داستان طوفان نوح بارها به کار رفته و در ادبیات نمادین مذهبی، این مفهوم یادآور نجات، پاکی و آغاز دوباره حیات بشر بر روی زمین است. در متون ادبی و جدول کلمات نیز این ترکیب ۶ حرفی به عنوان نمادی از مأمن و دیار نجاتیافتگان طوفان شناخته میشود.