یعنی چه
عقله در اصل صفتی عربی برای مؤنث است و به زنی اطلاق میشود که دارای عقل، تدبیر، اصالت و شرف باشد. همچنین در تعابیر لغوی به معنای گره یا بند موجود در ساقه گیاهان و نی نیز به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «زن خردمند»، «زن دانا» یا «زن شریف و اصیل» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی، از تعابیری که به خردمندی و هوش زنان اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر، واژه «عقیله» کاربرد بیشتری برای توصیف زنان بزرگزاده، شریف و دانا دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه شامل عباراتی چون زن دانا، بانوی شریف، با اصالت و فهمیده است. این کلمه از ریشه عربی «ع-ق-ل» وارد متون کهن فقهی و ادبی فارسی شده است.
در قرآن
عین کلمه «عقله» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، همخانوادههای فعلی آن مانند $یَعْقِلونَ$ و $تَعْقِلونَ$ بارها جهت دعوت انسانها به تفکر، تدبر و خردورزی به کار رفتهاند.
نماد چیست
این واژه در لایه رفتاری و نمادین خود، مظهر و نماد مهار کردن خواهشهای نفسانی، تدبیر، سنجیدگی در رفتار و تجلی حکمت و اندیشه در جامعه زنان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عقله
واژه «عقله» یک صفت مؤنث با ریشه عربی است که به معنای زن خردمند، دانا، شریف و بااصالت تعبیر میشود. این کلمه در ساختار زبانی خود از ریشه «ع-ق-ل» به معنی بند کردن و فهمیدن گرفته شده و در متون کهن ادبی، فقهی و فلسفی فارسی نیز به چشم میخورد. علاوه بر این معنای انسانی، در لغت به معنای گره و بند گیاهان نیز کاربرد دارد.
اگرچه این کلمه در گفتار روزمره فارسی امروز کمتر به صورت مستقل استفاده میشود و جای خود را به واژههایی چون «عاقله» یا «دانا» داده است، اما همچنان ارزش ادبی و معنایی خود را حفظ کرده است. در فرهنگ معادلها نیز نمادی از حکمت زنانه، مهار نفس و سنجیدگی در تفکر است.