یعنی چه
حصون تامار یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی (اسم علم) متعلق به عهد عتیق (کتاب مقدس) است. این واژه در ریشه عبری خود به مفهوم «بریدن درخت خرما» یا «تقسیم کردن خرما» است و از نظر جغرافیایی، نام دیگر و قدیمی واحه و شهر تاریخی «عین جُدَی» (En Gedi) در نزدیکی بحرالمیت به شمار میرود.
تلفظ
این عبارت تاریخی و کتاب مقدسی به صورت «حِصون تامار» یا «حَاصُون تَامَار» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این کلمه دقیقاً ۹ حرف دارد و به عنوان نام قدیم شهر عین جدی یا مکانی تاریخی در کتاب مقدس شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون و ترجمههای انگلیسی کتاب مقدس، این نام جغرافیایی به صورتهای Hazazon-tamar یا Hazezon-tamar نگارش میشود.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک نام خاص جغرافیایی عبری است، معادل مستقیم رایج در زبان فارسی ندارد، اما در ترجمههای کهن فارسی کتاب مقدس به صورت «حصون تامار» ضبط شده و معادل جغرافیایی آن شهر «عین جدی» است.
در قرآن
عبارت حصون تامار یک اصطلاح کاملاً کتاب مقدسی (عهد عتیق) است که به تاریخ بنیاسرائیل اشاره دارد؛ بنابراین هیچگونه ذکر یا کاربردی در قرآن کریم و منابع اسلامی ندارد.
نماد چیست
در متون کهن و اشارات تاریخی، حصون تامار به عنوان نمادی از فراوانی و برکت درختان خرما، واحهای شاداب و سرسبز در دل بیابانهای خشک و همچنین پناهگاهی امن و استوار در نزدیکی دریای مرده به شمار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل حصون تامار
واژه «حصون تامار» یک نام خاص جغرافیایی و اصطلاحی کهن از متن عهد عتیق (کتاب مقدس) است که در ترجمههای فارسی قدیم به این صورت ضبط شده است. این نام در اصل ریشهای عبری دارد و به معنای «بریدن یا تقسیم کردن درخت خرما» است. از نظر موقعیت مکانی، این عبارت نام قدیمی و باستانی واحه و شهر تاریخی «عین جُدَی» است که در کرانه باختری دریای مرده (بحرالمیت) قرار دارد.
این واژه در زبان فارسی دارای همخانواده یا مترادفهای بومی نیست، هرچند بخش اول آن از نظر لفظی با کلمه عربی حصن (به معنی دژ و قلعه) شباهت دارد. در کتاب مقدس نظیر سفر پیدایش و کتاب دوم تواریخ به این مکان اشاره شده، اما در قرآن کریم یا متون اسلامی هیچ کاربرد و سمرهای ندارد. در فرهنگ کهن، این منطقه نمادی از سرسبزی، دژ امن و وفور درختان خرما در دل کویر بوده است.