یعنی چه
بو پذیری به ویژگی یا خاصیت ساختاری برخی مواد (به ویژه مواد غذایی و بستهبندی) اشاره دارد که باعث میشود بوها و گازهای معطر یا نامطبوع موجود در محیط اطراف را به سرعت به خود جذب کنند و کیفیت اولیه آنها دچار تغییر شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بُو پَ ذی ری» (bū-pazīrī) است که از دو بخش «بو» و «پذیری» تشکیل میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع با مفهوم خاصیت جذب بوی محیط، کلمه «بو پذیری» با ۷ حرف به عنوان پاسخ دقیق شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون علمی، صنایع بستهبندی و استانداردهای بینالمللی از این اصطلاحات برای توصیف میزان حساسیت ماده به جذب بو استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل «قابلیت جذب بو»، «جذبکنندگی بو» و «نفوذپذیری نسبت به بو» است. در نقطه مقابل، واژههای «بوگریزی» و «نفوذناپذیری در برابر بو» به عنوان متضاد آن به کار میروند.
نماد چیست
نماد گرافیکی یا بینالمللی خاصی به صورت رسمی برای این مفهوم ثبت نشده است، اما در طراحی بستهبندیها گاهی از نشانههای تصویری شبیه به خطوط موجدار بو به همراه یک لایه سدکننده برای نشان دادن مقاومت یا حساسیت به بو استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بو پذیری
واژه «بو پذیری» یک اصطلاح ترکیبی و معاصر در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «بو» و اسم مصدر «پذیری» (از فعل پذیرفتن) ساخته شده است. این اصطلاح بیشتر جنبه فنی، انبارداری و صنعتی دارد و به ویژگی ساختاری موادی اشاره میکند که تمایل بالایی به جذب گازها و رایحههای محیط اطراف خود دارند.
این ویژگی در صنایع غذایی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ چرا که محصولاتی مانند چای، زعفران، برنج و میوههای خشک دارای بو پذیری بالایی هستند و اگر در مجاورت مواد معطر یا بدبو قرار گیرند، اصالت و کیفیت خود را از دست میدهند. به همین دلیل در صنایع بستهبندی تلاش میشود تا با استفاده از لایههای محافظ، میزان بو پذیری این محصولات را به حداقل برسانند.