یعنی چه
واژهٔ «بپرورند» شکل سوم شخص جمع از فعل مضارع التزامی (یا مضارع اخباری بدون «می» در شعر کهن) از مصدر «پروردن» یا «پرورانیدن» است. این کلمه به معنای مراقبت کردن، تعلیم دادن، رشد دادن استعدادها و یا بزرگ کردن یک موجود زنده (انسان، گیاه یا حیوان) به کار میرود. همچنین در متون طب سنتی کهن، به فرایند عملآوری و خواباندن داروها یا میوهها در سرکه، شکر یا آبغوره نیز اطلاق میشده است.
مترادف
واژههای فوق همگی در معنای رشد دادن، مراقبت و تعلیم با «بپرورند» همپوشانی دارند.
تلفظ
این کلمه از چهار هجا تشکیل شده و به صورت بَپَروَرَند (baparvarand) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «پرورش دهند» یا «بزرگ کنند»، واژهٔ ۷ حرفی «بپرورند» به کار میرود.
به انگلیسی
این افعال انگلیسی به خوبی مفاهیم پرورش دادن، تربیت کردن، رشد دادن و اهلی کردن/تولید نسل را سازماندهی میکنند.
نماد چیست
اگرچه این واژه نماد اسطورهای یا تاریخی خاصی نیست، اما در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، سمبل فداکاری، آموزش، مراقبت مستمر و شکوفا کردن تواناییهای نهفته در انسان یا طبیعت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بپرورند
واژهٔ «بپرورند» یک فعل اصیل فارسی از ریشهٔ پارسی میانه (پهلوی) است که ساختار مضارع التزامی دارد. این واژه به طور کلی بر مفاهیمی چون تربیت، تغذیه، بزرگ کردن و مراقبت دلالت دارد و نشاندهندهٔ توجه مستمر برای رسیدن به رشد و کمال است.
در ادبیات کهن فارسی، این فعل علاوه بر کاربرد تربیتی برای انسانها، در زمینههای کشاورزی و حتی داروسازی سنتی (به معنای فرآوری و خواباندن مواد در مایعات خاص) نیز استفاده میشده است. این کلمه به دلیل ریشهٔ کاملاً ایرانی خود، مظهر فرهنگِ آموزش و مربیگری در تمدن پارسی است.