یعنی چه
این عبارت یک ترکیب فعلی عربی (مضارع منفی) است که هم به معنای نداشتن بینایی ظاهری با چشم و هم به معنی عدم درک باطنی، غفلت و بیبهره بودن از چشم دل و بصیرت به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح و کشش حرکة الف در «لا»، ضمهٔ ت، سکون ب، کسرهٔ ص، ضمهٔ ر و سکون نون در حالت وقف صورت میگیرد.
به عربی
در زبان عربی این فعل از ریشه ثلاثی مجرد «ب ص ر» و در باب افعال به صورت مضارع منفی برای جمع مذکر مخاطب ساخته شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این مفهوم با افعال منفی مربوط به دیدن و درک کردن معادلسازی میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل «نمیبینید»، «مشاهده نمیکنید» و در مفهوم کنایی و عرفانی «بصیرت ندارید» و «فهم نمیکنید» است.
در قرآن
این کلمه در سورههای واقعه (آیه ۸۵: و لکن لا تبصرون)، حاقه (آیه ۳۹: و ما لا تبصرون) و همچنین در قالب ترکیبی در سورههای نمل و ذاریات به کار رفته است که به ناتوانی انسان در دیدن فرشتگان هنگام مرگ و جهان غیب اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و دینی، این عبارت به عنوان نمادی از محرومیت انسان از درک حقایق پنهان جهان (غیب) و ناتوانی در دیدن واقعیتهای ماوراءالطبیعه با چشم سر شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لا تبصرون
عبارت قرآنی «لا تبصرون» یک فعل مضارع منفی از ریشه «بصر» است که در اصل به معنای «نمیبینید» بوده و در فرهنگ اسلامی و متون ادبی کاربرد گستردهای دارد. این واژه در قرآن کریم در دو سطح معنایی به کار رفته است؛ یکی دیدن مادی و با چشم سر (مانند عدم توانایی انسان در دیدن فرشتگان یا لحظه جان دادن محتضر) و دیگری دیدن معنوی و با چشم دل که همان داشتن بصیرت و درک حقایق پنهان هستی است.
در تحلیل عرفانی، این کلمه یادآور محدودیتهای ساختاری حواس انسان در برابر جهان غیب است و به عنوان نمادی از غفلت یا ناتوانی بشر در شناخت کامل جهان ماوراءالطبیعه مطرح میشود. به همین دلیل در جدولها و متون مذهبی، آن را مرادف با ناآگاهی باطنی و بیبصیرتی نیز معنا میکنند.