یعنی چه
واژه لظلوم از ترکیب حرف تأکید «لَـ» (قطعاً/همانا) و «ظَلُوم» (صیغه مبالغه به معنی بسیار ستمکار) ساخته شده است. این کلمه برای توصیف کسی به کار میرود که در حق خود یا دیگران به غایت ستم میکند و حق را پایمال میسازد. این واژه یک واژه معمولی و کلاسیک مأخوذ از عربی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت لَظَلُوم (la-za-loom) با فتح لَ و ظَ میباشد.
در جدول
پاسخ پنج حرفی برای معادل «قطعاً بسیار ستمگر» در جدول کلمات، واژه «لظلوم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ستمگری مفرط و قطعی از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود زبان مبدأ نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل ستمکیش، بسیار ستمکار، بیدادگر مفرط و حقناشناس شدید هستند.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً یکبار در قرآن کریم در آیه ۳۴ سوره مبارکه ابراهیم آمده است که به ویژگی انسان در ناسپاسی و ستمگری مفرط در برابر نعمتهای الهی اشاره دارد: «همانا انسان بسیار ستمگر و ناسپاس است».
جمعبندی و توضیح کامل لظلوم
واژه لظلوم یک ترکیب تأکیدی و مبالغهآمیز مأخوذ از زبان عربی است که به متون فارسی و اسلامی راه یافته است. این کلمه از دو جزء «لَـ» به عنوان حرف تأکید و «ظَلُوم» به عنوان صیغه مبالغه از ریشه «ظلم» تشکیل شده و در مجموع به معنای کسی است که قطعاً و به شدت دست به ستمگری، بیداد و بیانصافی میزند.
این واژه ریشه در فرهنگ قرآنی دارد و بارزترین کاربرد آن در آیه ۳۴ سوره ابراهیم است که ویژگی ناسپاسی و حقناشناسی مفرط نوع انسان را در برابر نعمتهای بیپایان الهی توصیف میکند. در زبان فارسی، همخانوادههایی چون ظالم، مظلوم و تظلم دارد و متضاد آن عادل و دادگر است.