یعنی چه
واژه البنود از ترکیب حرف تعریف «ال» و کلمه «بنود» (جمعِ بند) تشکیل شده است. این اصطلاح در متون حقوقی، اداری و رسمی به معنی مواد، احکام و شروط ذکر شده در یک متن یا توافقنامه به کار میرود. در متون بسیار کهن نیز گاه به معنای پرچمهای بزرگ استفاده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با سکون روی لام، ضمه روی با و کشش واو به صورت «اَلْـبُـنـود» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بندها یا مواد قانونی با حرف تعریف عربی»، کلمه ۶ حرفی «البنود» مد نظر است.
به انگلیسی
در متون حقوقی، تجاری و قراردادهای انگلیسی، برای اشاره به بندها و مواد از واژگان Clauses یا Articles استفاده میشود.
به عربی
خود کلمه «البنود» اصالتاً معرب است و در زبان عربی معاصر به طور گسترده به همراه واژگانی چون المواد و الشروط به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل بندها، مفاد، شروط، دستمایهها و مقررات است. ریشه اصلی واژه «بند» به زبان پهلوی بازمیگردد.
نماد چیست
این کلمه به طور خاص نماد یا نشانه مکتوب مشخصی ندارد، اما در اصطلاحات دیپلماتیک و رسمی، نمادی از چارچوبها و جزییات الزامآور یک قرارداد محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل البنود
واژه «البنود» ترکیبی از حرف تعریف عربی و کلمه «بنود» است که خود جمع مکسر واژه «بند» میباشد. نکته جالب توجه اینجاست که ریشه اصلی کلمه بند به زبان فارسی اصیل (پهلوی) بازمیگردد که پس از ورود به زبان عربی، معرب شده و به صورت بنود جمع بسته شده است و امروزه دوباره در متون حقوقی و اداری فارسی کاربرد دارد.
این واژه در اصطلاحات امروزی، حقوقی و تجاری به معنای مفاد، مواد، شروط و تبصرههای یک قطعنامه، قانون، سند یا قرارداد است. دانستن معنای دقیق آن به درک بهتر متون رسمی و حل جدولهای کلمات متقاطع (به عنوان یک کلمه شش حرفی) کمک شایانی میکند.