یعنی چه
این واژه یک مصدر تنهای قدیمی و بسیار کمکاربرد در زبان عربی است که به متون و لغتنامههای کهن فارسی راه یافته است و به فعل پرتاب کردن ادرار به سمت بالا یا به اصطلاح بول چشاندن اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت مصدر رباعی مجرد و با فتح طاء، سكون راء، فتح باء و فتح لام تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات طراحان جدول و معماهای کلمات کلاسیك، طربله به عنوان پاسخی ۵ حرفی برای طراحان کاربرد دارد.
به عربی
ریشه این واژه کاملاً عربی و از فعل چهارحرفی طربل است که در زبان مبدأ نیز به همین معنای ادرار کردن به سمت بالا به کار میرود.
به فارسی
این کلمه معادل دقیق یککلمهای در زبان فارسی روان امروز ندارد و برای بیان آن در زبان فارسی از عبارتهای توصیفی مانند بالا انداختن ادرار استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه صرفاً یک اصطلاح لغوی و عملکردی قدیمی است و در فرهنگ، ادبیات یا اسطورهشناسی مذهبی و باستانی دارای هیچگونه نماد، مظهر یا نشانه خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل طربله
واژه «طربله» یکی از لغات بسیار مهجور، نادر و کهن ثبت شده در فرهنگهای لغت فارسی مانند دهخدا است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه به عنوان یک مصدر چهارحرفی (رباعی مجرد)، برای توصیف یک حالت فیزیکی خاص یعنی پرتاب کردن ادرار به سمت بالا استفاده میشده است.
به دلیل عدم کاربرد این کلمه در زبان روزمره و ادبیات معاصر، امروزه تنها ارزش دانشنامهای و حل جدول دارد. همخانواده معروف آن واژه «طربال» است که به معنای مناره یا بنای بلند ساختن به کار میرود و ارتباط معنایی دور با بالا رفتن و ارتفاع دارد.
شایان ذکر است که این کلمه با وجود ریشه عربی، هیچگونه کاربرد، اشاره یا مشتقی در متن قرآن کریم ندارد و صرفاً یک واژه لغوی در زبان عربی جاهلی و قدیمی به شمار میرود.