یعنی چه
واژهٔ «حوری لقا» از نظر لغوی به معنای کسی است که دیداری چون حور بهشتی دارد. در اصطلاح و ادبیات فارسی، این صفت برای توصیف زنان و دخترانِ بسیار زیبارو، پریرخ، ماهرو و فرشتهسیما به کار میرود و اشاره به زیبایی بیعیبونقص و آرمانی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه ترکیبی به صورت «حوری لَقا» (حوری لَ غا) است که در آن حرف «ل» در کلمهٔ لقا دارای فتحه است.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، واژهٔ «حوری لقا» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «زیباروی بهشتی»، «پریچهر» یا «دارای چهرهای چون حور» کاربرد دارد و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این واژه ترکیبی، از اصطلاحاتی که به چهرهٔ فرشتگان یا موجودات زیبای اساطیری اشاره دارند استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای توصیف فردی با این ویژگیهای ظاهری، تعابیری به کار میرود که مستقیماً به وجهِ حوری یا فرشتهمانند بودنِ چهره اشاره دارد.
در قرآن
خودِ واژهٔ ترکیبی «حوری لقا» در متن قرآن کریم نیامده است؛ با این حال، اجزای سازندهٔ آن یعنی واژهٔ «حور» (به صورت جمع ۴ بار، مانند حورٌ عین در سوره واقعه) و واژهٔ «لقاء» (به معنی دیدار) به وفور در آیات قرآن به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات غنایی و فرهنگ عامهٔ ایران، «حوری لقا» نمادی از زیبایی مطلق، پاکی دوشیزهوار و معصومیت است. همچنین این واژه یادآور نام قهرمانِ کتاب و داستان عاشقانهٔ عامیانه و مشهور «حورلقا و همراه» در تاریخ ادبیات ایران است.
جمعبندی و توضیح کامل حوری لقا
واژهٔ ترکیبی «حوری لقا» (یا حورلقا) یکی از تعابیر و توصیفات برجسته در ادبیات غنایی و اسناد نامگذاری ایرانی است. این کلمه از بخشهای «حور» (عربی)، «ی» (نشانهٔ صفت یا نسبت فارسی) و «لقا» (عربی به معنی دیدار و چهره) تشکیل شده است. اگرچه ریشه کلمات آن عربی است، اما ساختار ترکیبی آن کاملاً در دستور زبان و تداول فارسی شکل گرفته و در زبان عربی فصیح به این صورت به کار نمیرود.
این واژه در فرهنگ لغتهای معتبری چون دهخدا و معین به معنای دختری بسیار زیبارو، پریچهر و فرشتهسیما ثبت شده است. در حقیقت، حوری لقا تجسمی از زیبایی آرمانی و بیعیبونقص است که شاعران برای توصیف معشوقِ غایی خود از آن بهره میبردهاند و در داستانهای عامیانه نیز به عنوان نماد پاکی و حسن مطلق شناخته میشود.