یعنی چه
باکلان پاسرخ نام یک گونه پرنده دریایی و ماهیخوار است که به خاطر پاهای قرمزرنگ و درخشانش به این نام شناخته میشود. این پرنده غواصی ماهر است و عمدتاً از ماهیها تغذیه میکند.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «باکلان» (با سکون ک و لام کشیده) و «پاسرخ» (با ضمه روی حرف ر) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان پاسخ ۱۱ حرفی برای طراحان سوال کاربرد دارد. همچنین میتوان به نامهای عمومی این خانواده مانند قرهقاز یا دارغاز نیز اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به دلیل رنگ سرخ پاهایش، دقیقاً به همین صورت یعنی پرنده ماهیخوار پا-قرمز نامیده میشود.
به عربی
در زبان عربی به خانواده این پرندگان «غاق» میگویند و صفت احمر الساقین به معنای پای سرخ به آن اضافه میشود.
به فارسی
واژه باکلان ریشه روسی-اوکراینی دارد که وارد فارسی شده است، اما بخش دوم آن یعنی «پاسرخ» کاملاً فارسی است. در گویشهای مختلف ایران و افغانستان به اعضای این خانواده قرهقاز، دارغاز یا آزمند نیز میگویند.
نماد چیست
برای این گونهٔ دقیق (پاسرخ) نماد اختصاصی در فرهنگها وجود ندارد؛ اما خانواده باکلانها به طور کلی در فرهنگهای ساحلی به دلیل مهارت بالا در صید و ولع در خوردن ماهی، نماد ماهیگیری موفق، صبر و طمع به شمار میروند. این پرنده در قرآن کریم ذکر نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل باکلان پاسرخ
باکلان پاسرخ یک واژه ترکیبی در زبان فارسی است که بخش اول آن (باکلان) از زبانهای اسلاوی وام گرفته شده و بخش دوم آن (پاسرخ) یک صفت توصیفی اصیل فارسی است. این عبارت ممیز و نام اختصاصی گونهای از پرندگان آبزی و غواص با نام علمی Phalacrocorax gaimardi است که به واسطه رنگ سرخ و متمایز پاهایش از دیگر همخانوادههای خود تفکیک میشود.
این پرنده دریایی در بین طراحان جدول به عنوان یک پاسخ ۱۱ حرفی دقیق شناخته میشود و در زبانهای محلی ایران و کشورهای همسایه با نامهای عمومی دیگری مانند قرهقاز یا دارغاز نیز از آن یاد میکنند. اگرچه در متون کهن یا مذهبی مانند قرآن نامی از این پرنده برده نشده، اما در فرهنگ بومی مناطق ساحلی، کل خانواده باکلانها به عنوان نمادی از مهارت در ماهیگیری و غواصی صبورانه شناخته میشوند.