یعنی چه
پایین میرکلا یک اسم خاص جغرافیایی و نام روستایی از توابع بخش گتاب در شهرستان بابل، استان مازندران است. این واژه در لغت از سه بخش تشکیل شده است: «پایین» که موقعیت مکانی را نشان میدهد، «میر» که مخفف سید یا امیر است و «کلا» که در زبان طبری به معنای آبادی یا محله است. بنابراین معنای لغوی آن «آبادی پایینیِ سید» میشود. این روستا طبیعت زیبایی دارد و آببندان ۳۰ هکتاری آن از جاذبههای شاخص منطقه به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «پایین میرکَلا» است که واژه «کلا» با فتح حرف کاف و لام خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «روستایی در بخش گتاب بابل» یا «آبادی در مازندران» پرسیده میشود.
به انگلیسی
از آنجا که این واژه یک اسم خاص جغرافیایی است، در زبان انگلیسی عمدتاً به صورت مکاننامی آوانویسی میشود.
به فارسی
معادلسازی این عبارت به زبان فارسی معیار بر اساس ریشهشناسی اجزای آن صورت میگیرد؛ «پایین» معادل جهت سفلی، «میر» معادل سید، امیر یا شخص محترم، و «کلا» در گویش مازندرانی پساوند مکان و معادل آبادی، ده یا روستا است.
نماد چیست
شاخصه و نماد اصلی روستای پایین میرکلا، آببندان قدیمی و بزرگ آن با وسعت ۳۰ هکتار است که علاوه بر تامین آب کشاورزی منطقه، نمادی از طبیعت بکر، زیستبوم پرندگان محلی و جاذبههای گردشگری روستایی در شهرستان بابل است.
جمعبندی و توضیح کامل پایین میرکلا
روستای پایین میرکلا یکی از مناطق روستایی سرسبز و خوشآبوهوای شمال ایران است که در تقسیمات کشوری جزو بخش گتاب در شهرستان بابل استان مازندران قرار دارد. این روستا به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در جلگه مازندران، از خاک حاصلخیز و طبیعت بکری برخوردار است و شغل بیشتر ساکنان آن کشاورزی و شالیکاری است.
نام این روستا ریشه در تاریخ و زبان بومی منطقه دارد. ترکیب واژه طبری «کلا» (به معنی آبادی) با کلمه «میر» نشاندهنده قدمت یا پیوند این منطقه با بزرگان و سادات محلی است. همچنین وجود یک آببندان بزرگ ۳۰ هکتاری در این روستا، آن را به یکی از نقاط دیدنی و مهم بابل از نظر منابع آبی و جاذبههای طبیعی تبدیل کرده است.