معنی
مغفرت در لغت به معنای پوشاندن و مستور کردن است و در اصطلاح دینی و عموم، به بخشش گناهان، عفو و چشمپوشی از خطاهای بندگان توسط خداوند اشاره دارد که مانع از کیفر و عذاب میشود.
یعنی چه
وقتی سخن از مغفرت به میان میآید، مقصود فراتر از یک گذشت ساده است؛ یعنی خداوند روی گناهان انسان پرده میکشد، آنها را میپوشاند و اثرات مخرب خطاها را از جان و روح فرد محو میکند.
مترادف
این کلمات همگی در معنای گذشت کردن از لغزشها و چشمپوشی از عقوبت با مغفرت همپوشانی دارند.
متضاد
این واژهها بازتابدهنده مفهوم تنبیه، بازخواست و عدم گذشت در برابر خطا هستند که دقیقاً در نقطه مقابل بخشش و مغفرت قرار میگیرند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد «غ ف ر» مشتق شدهاند و مفاهیمی چون بسیار آمرزنده، طلب آمرزش کردن و بخشنده را میرسانند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «مغفرت» یک کلمه ۵ حرفی است که به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آمرزش» یا «بخشش گناهان» به کار میرود.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم مغفرت در زبان انگلیسی، بسته به لحن متن (عمومی یا مذهبی) از واژههای فوق استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مغفرت
واژه مغفرت ریشه در زبان عربی دارد و از ماده «غفر» به معنی پوشاندن گرفته شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی جایگاه ویژهای دارد و به این معناست که خداوند نه تنها گناهان بنده را میبخشد، بلکه خطاهای او را سرپوش میگذارد و اثر آن را از کارنامه اعمالش پاک میکند تا مایه رسوایی او نشود.
در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، این واژه و مشتقاتش صدها بار تکرار شدهاند که نشاندهنده جریان بیپایان رحمت الهی است. مغفرت فراتر از عفو معمولی، نوعی بازسازی روحی برای انسان خطاکار تلقی میشود تا بتواند بدون بار سنگین گذشته، در مسیر تکامل قدم بردارد.
در زبان و ادبیات فارسی نیز این کلمه به طور گسترده در دعاها، اشعار کلاسیک و مکاتبات برای طلب آمرزش برای خود یا دیگران (بهویژه درگذشتگان) استفاده میشود و نمادی از امید، پاک شدن و بازگشت به آغوش پرمهر پروردگار است.