یعنی چه
واژه «یُنْفَوْا» یک فعل مجهول عربی است و به معنای آن است که افرادی تبعید شوند، از وطن یا سرزمین خود دور گردند یا نفیبلد شوند. این کلمه به دوری اجباری از یک مکان اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «یُنْفَوْا» (ضمّه بر روی یاء، سکون روی نون، فتحه روی فاء و واو ساکن) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «تبعید شوند از سرزمین در قرآن» یا واژه ۵ حرفی با این معنا، کلمه «ینفوا» قرار میگیرد.
به انگلیسی
عبارات فوق در زبان انگلیسی دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم طرد و تبعید اجباری هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و فعل مضارع مجرد مجهول از ماده (ن ف ی) در حالت منصوب یا مجزوم است.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، افعال مجهولی نظیر «تبعید شوند»، «از کشور رانده شوند» یا «جلاوطن گردند» است.
در قرآن
این واژه دقیقاً یک بار در قرآن کریم در آیه ۳۳ سوره مبارکه مائده (معروف به آیه محاربه) به صورت «أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ» آمده است که به عنوان یکی از مجازاتهای مفسدان فیالارض و محاربان، به مجازات تبعید اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ینفوا
واژه «ینفوا» یک فعل مجهول از ریشه عربی «نفی» است که به معنای تبعید کردن، طرد کردن و راندن مفسدان از یک سرزمین استفاده میشود. اگرچه این واژه اصالتاً فارسی نیست، اما به دلیل کاربرد فقهی، حقوقی و قرآنی برجستهاش، جایگاه خاصی در ادبیات دینی و قضایی زبان فارسی پیدا کرده است.
این کلمه در قرآن کریم در سوره مائده به عنوان یکی از کیفرهای چهارگانه برای مفسدان فیالارض ذکر شده و در اصطلاح فقهی با مفهوم «نفیبلد» یا همان اخراج اجباری فرد مجرم از محل زندگیاش گره خورده است. در فرهنگ اصطلاحات، این کلمه نمادی از بیوطنی، غربت و طردشدگی ناشی از گناه یا جرم به شمار میرود.