یعنی چه
نازعه واژهای کلاسیک به صورت اسم فاعل مؤنث است که به معنای بیرون کشنده، برکننده و کشنده (مانند کشیدن کمان برای پرتاب تیر) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح و کشیدگی حرف نون، کسره حرف زاء و عین، و های ساکن در انتها به صورت nāze'eh است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر کَنَنده، برکننده، جداکننده یا صیاد به عنوان راهنما برای این واژه ۵ حرفی قرار میگیرند.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر مفاهیم بیرونکشیدن و جدا کردن با قدرت دلالت دارند.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی داشته و از ماده ثلاثی مجرد «نزع» به معنی کندن و کشیدن با شدت مشتق شده است.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون کَنَنده، جداکننده، جانستان و در برخی متون ستیزهجو (به معنای همخانواده با منازعه) هستند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، نازعه نماد فرشتگان مأمور قبض روح گناهکاران با هیبت و شدت است؛ همچنین در معنای کهن، نماد کمانِ کشیدهشده و آماده شلیک در نبرد به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نازعه
واژه نازعه یک لغت اصیل عربی از ریشه «نزع» است که به زبان فارسی وارد شده و در لغت به معنای کَنَنده، برکننده و بیرونکشنده با شدت و قدرت است. این واژه به صورت جمع مؤنث (النازعات) در نخستین آیه سوره مبارکه نازعات در قرآن کریم به کار رفته است.
در تفاسیر قرآنی و متون کهن، برای این واژه سه کاربرد و معنای نمادین عمده ذکر شده است؛ نخست فرشتگان مأمور عذاب که جان کفران را با شدت از بدنشان بیرون میکشند، دوم ستارگانی که از افقی طلوع کرده و در افقی دیگر غروب میکنند و سوم کمان جنگجویان که در هنگام نبرد با تمام نیرو کشیده میشود.
در زبان فارسی معاصر، علاوه بر کاربردهای مذهبی و قرآنی، این واژه و همخانوادههای آن نظیر نزاع، منازعه و تنازع، گاه در مفاهیم مرتبط با درگیری، ستیزهجویی و جدال لفظی یا فیزیکی نیز به چشم میخورند.