یعنی چه
ترسویی به حالت، صفت یا ویژگی فردی اطلاق میشود که دچار بزدلی و کمدلی است و در مواجهه با امور معمولی یا چالشهای زندگی، دچار بیم و هراس بیش از حد میشود.
تلفظ
این واژه به صورت تَرسویی (تَرس + و + یی) تلفظ میشود که «ـو» پسوند کثرت و «ی» پسوند مصدری است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف (۶ حرف) خودِ «ترسویی» است و واژههای هممعنی آن شامل بزدلی و جبن میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم ترسویی و بزدلی بیشتر از واژه Cowardice و برای کمرویی همراه با ترس از Timidity استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، دقیقترین معادل برای حالت ترسویی و کمدلی، واژه «جُبْن» است.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و حکایات ایرانی، «خرگوش» به عنوان نماد بارز ترسویی و بزدلی شناخته میشود. همچنین در فرهنگ غربی، مرغ یا جوجه (Chicken) مظهر این صفت است.
جمعبندی و توضیح کامل ترسویی
واژه ترسویی یک مصدر اصیل فارسی است که ریشه در زبانهای ایرانی کهن (پارسی باستان و اوستایی) دارد و از ریشه اوستایی -tars به معنی ترسیدن مشتق شده است. این کلمه به کیفیت یا حالت روحی فردی اشاره دارد که فاقد شجاعت و جسارت لازم بوده و در برابر موقعیتهای عادی یا خطرات کماهمیت، دچار وحشت و هراس مفرط میگردد.
در فرهنگهای لغت، مفاهیمی چون بزدلی، جبن، کمدلی و هراسانی به عنوان مترادفهای اصلی آن ذکر شدهاند، در حالی که واژههایی مانند شهامت، دلیری و بیباکی در نقطه مقابل آن قرار میگیرند. این صفت در ادبیات تمثیلی اغلب با نماد خرگوش به تصویر کشیده میشود تا بیتحملی و فرار از موقعیتها را نشان دهد.