یعنی چه
این عبارت به معنای آن است که زمان بسیار کمی تا رخ دادن یک حادثه، تغییر یا رویداد باقی مانده و وقوع آن در آستانه تحقق و حتمی است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «قَریبُ الْوُقوع بودن» است که واژه اول با فتح ق و کسر ر، و واژه دوم با ضم و و کسر ق خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این مفهوم معمولاً با پاسخهایی نظیر حتمی، زودآیند، پیشرو یا در آستانه وقوع هدایت میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت از صفاتی چون Imminent و Impending استفاده میشود که نزدیکی ملموس یک رویداد را میرسانند.
به عربی
در زبان عربی از اصطلاحات «وشیک الحدوث» یا «قریب الحدوث» برای اشاره به واقعهای که به زودی رخ میدهد استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای پارسی خالص یا روان این ترکیب شامل واژگانی چون زودآیند، پیشرو، در آستانه رخ دادن و حتمی است.
در قرآن
خود این ترکیب ساختگی در قرآن نیست، اما در آیه ۱۸ سوره غافر از قیامت با نام «يَوْمَ الْآزِفَةِ» (روز قریبالوقوع) یاد شده و در آیه ۱۸ سوره فتح عبارت «فَتْحاً قَرِيباً» به معنای پیروزی نزدیک آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل قریب الوقوع بودن
اصطلاح «قریبالوقوع بودن» نشاندهنده وضعیت یا حالتی از یک رویداد است که زمان زیادی تا وقوع آن باقی نمانده و علائم و نشانهها همگی از رخ دادن آن در آیندهای بسیار نزدیک حکایت دارند. این واژه حالتی از انتظار، آمادگی یا حتمی بودن را در ذهن مخاطب ایجاد میکند.
این ترکیب ریشهای عربی دارد که با مصدر فارسی «بودن» ترکیب شده است. در زبان عامه و طراحیهای مدرن، مفاهیمی نظیر ساعت شنی در حال اتمام یا ثانیهشمارها به عنوان نمادهای تصویری برای ابراز این مفهوم انتزاعی به کار میروند.