یعنی چه
این عبارت یک استفهام انکاری در فرهنگ اسلامی و قرآنی است. هدف آن توبیخ مشرکان و به فکر واداشتن آنهاست تا متوجه شوند هیچ نیروی همتا، خالق یا معبودی در کنار خداوند یگانه وجود ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با همزه استفهام در ابتدا به صورت «أَإِلَٰهٌ مَعَ اللَّه» (A-ilahun ma'al-lah) است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت قرآنی و نماد توحید، خودِ واژه «اله مع الله» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت پرسشی معمولاً با ساختارهای پرسش از وجود یک معبود دیگر در کنار خداوند ترجمه میشود.
به عربی
این عبارت خود اصالتی عربی دارد و بازتابدهنده مفهوم توحید مطلق و نفی دوقطبیگری عبادی و چندخدایی است.
به فارسی
ترجمه روان و دقیق این عبارت در زبان فارسی «آیا معبودی [دیگر] با خداست؟» یا «آیا خدایی دیگر در کنار الله وجود دارد؟» است که بر یکتاپرستی محض دلالت میکند.
در قرآن
این آیه و عبارت توبیخی دقیقاً ۵ بار در سوره نمل (آیات ۶۰ تا ۶۳) تکرار شده است. خداوند پس از برشمردن جلوههای عظمتش مانند آفرینش آسمانها، نزول باران، اجابت دعای مضطر و هدایت در تاریکیها، این سؤال را از مشرکان میپرسد تا بیدار شوند.
جمعبندی و توضیح کامل اله مع الله
عبارت «اله مع الله» (أإله مع الله) یکی از کلیدیترین گزارههای پرسشی و توبیخی در قرآن کریم است که به عنوان نماد عقیدتی توحید مطلق و یکتاپرستی شناخته میشود. ریشه این عبارت عربی و از «أ ل هـ» به معنی پرستش است که صراحتاً چندخدایی (Polytheism) و شرک را نفی میکند.
این تعبیر عمیق دقیقاً ۵ بار در سوره مبارکه نمل تکرار شده و پروردگار پس از یادآوری نعمتهای بیبدیل خود مانند خلقت جهان و فریادرسی انسانهای درمانده، ذهن مخاطب را با این پرسش انکاری به چالش میکشد تا اعتراف کنند هیچ نیرویی همتای او نیست.
در فرهنگ عامه، حل جدول و مباحث دینی، این عبارت ۹ حرفی همواره به عنوان برهان قاطع قرآن در رد شریک قائل شدن برای خداوند یکتا مورد ارجاع قرار میگیرد.