یعنی چه
واژه دولائی (دولایی) صفت توصیفی برای اشاره به اشیاء یا موادی است که ساختار مضاعف دارند؛ یعنی از دو ورق، دو چین یا دو پوسته روی هم چسبیده تشکیل شدهاند. این کلمه همچنین در ادبیات کلاسیک به معنای دوتایی، خمیده و منحنی شده (مانند خم شدن کمر از پیری) به کار میرود.
تلفظ
این کلمه متشکل از عدد «دو» و واژه «لا» به همراه پسوند نسبت «ی» است که در مجموع به صورت do-lā-i خوانده و تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، برای راهنمای «دو لایه»، «مضاعف» یا «تا شده»، واژه ۶ حرفی «دولائی» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف ساختارهایی که از دو لایه یا بخش مجزا تشکیل شدهاند، از این اصطلاحات استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای همارز فارسی این کلمه شامل مواردی چون دوتایی، دو لایه، مکرر، تا شده و دولا است. در مقابل، واژههایی مانند یکلائی (یکلایه)، مفرد و یکتا به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
در قرآن
واژه «دولائی» کاملاً فارسی است و در قرآن کریم به کار نرفته است. کلمات عربی همریشه با «دَوَلَ» در قرآن (مانند نُدَاوِلُهَا یا دُولَةً) به معنای گردش، متداول شدن و دستبهدست شدن هستند و از نظر معنایی ارتباطی با دولائی فارسی ندارند.
نماد چیست
کلمه دولائی صرفاً یک صفت توصیفی برای بیان ساختار فیزیکی، مادی و ظاهری اجسام است؛ به همین دلیل، نماد فرهنگی، مذهبی یا اسطورهای خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل دولائی
واژه «دولائی» که امروزه بیشتر به صورت «دولایی» نوشته میشود، یک صفت اصیل فارسی است. این واژه از ترکیب عدد «دو» و کلمه «لا» (به معنی چین، تا یا ورق) به همراه پسوند صفتساز ساخته شده است و در اصل به هر چیزی اشاره دارد که از دو پوسته، دو لایه یا دو بخش مجزا بر روی هم تشکیل شده باشد، مانند کاغذ دولائی یا پارچه دولایه.
علاوه بر کاربرد مادی، این کلمه در ادبیات فارسی کاربرد کنایی نیز دارد و به معنای «تا شده»، «خمیده» و منحنی شکل به کار میرود؛ برای نمونه، خم شدن کمر انسان به دلیل کهولت سن و پیری را در شعر و نثر به دولا شدن یا دولائی شدن تشبیه میکنند.
در ساختار زبان، متضاد این کلمه «یکلائی» یا مفرد است و صفتهای همخانوادهای چون دولا، لایهلایه و لایه دارد. این واژه در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون مضاعف و دوتایی کاربرد دارد.