یعنی چه
عبارتی است برای بیان انجام شدن یا پذیرش یک کار، چه فرد به آن تمایل قلبی داشته باشد (طوعاً) و چه تحت فشار و به ناچار (کرهاً) مجبور به آن شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت بر اساس قواعد زبان عربی به صورت طَوْعاً أَوْ کَرْهَاً است که هر دو واژه به تنوین نصب ختم میشوند.
در جدول
این عبارت دقیقاً از ۱۰ حرف تشکیل شده و در جدول کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنمای «خواه ناخواه» یا «با میل یا اجبار» کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی فصیح، علاوه بر عبارت اصلی، تعابیری مانند «شَاءُوا أَمْ أَبَوْا» (چه بخواهند و چه امتناع کنند) نیز همین معنا را میرساند.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحاتی استفاده میشود که تضاد میان خواستن و نخواستن یا داوطلبانه و اجباری بودن را نشان میدهند.
به فارسی
دقیقترین معادلهای فارسی این عبارت شامل «خواه ناخواه»، «چه بخواهند چه نخواهند»، «به ناچار» و «خواه و ناخواه» است.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در آیه ۱۱ سوره فصلت آمده است که میفرماید: «...فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِیَا طَوْعًا أَوْ کَرْهًا قَالَتَا أَتَیْنَا طَائِعِینَ»؛ یعنی خداوند به آسمان و زمین فرمود خواه یا ناخواه بیایید و آنها گفتند از روی اطاعت آمدیم. تعبیر مشابه «طوعاً و کرهاً» نیز در آیات دیگری مانند آلعمران آیه ۸۳ و رعد آیه ۱۵ دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طوعا او کرها
عبارت «طوعا او کرها» یک اصطلاح قیدی و ترکیبی در زبان عربی است که به همان شکل وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این اصطلاح از دو ریشهٔ متضاد «طوع» (میل و فرمانبرداری) و «کره» (اجبار و ناپسند داشتن) ساخته شده و تضادی مفهومساز را برای بیان حالت قطعی و گریزناپذیر یک پدیده ایجاد میکند.
در متون اسلامی و ادبی، این عبارت بازتابدهنده تسلیم تکوینی و مطلق کائنات در برابر قوانین خلقت و اراده خداوند است؛ به این معنا که تمامی ذرات جهان، چه بر اساس کشش ذاتی و چه به حکم قوانین حاکم بر طبیعت، چارهای جز حرکت در مسیر مقدر خود ندارند.