معنی
وثوق در لغت به معنای آرامش خاطر، تکیه کردن به کسی یا چیزی از روی اطمینان، و داشتن باور استوار به صحت و صداقت یک موضوع یا شخص است. این واژه حالتِ اعتمادِ کامل و پایداری را بیان میکند.
یعنی چه
وقتی میگوییم به چیزی یا کسی وثوق داریم، یعنی به طور کامل به آن مطمئن هستیم و هیچگونه شک، تردید یا سوءظنی نسبت به استواری و صداقت آن در دل ما وجود ندارد.
مترادف
این کلمات در زبان فارسی بیشترین شباهت معنایی را با واژه وثوق دارند و نشاندهنده حالت تکیه و باور محکم هستند.
متضاد
واژههای فوق نقطهی مقابل وثوق هستند و بر حالت ناپایداری، عدم قطعیت و بدگمانی دلالت میکنند.
ریشه
این کلمه ریشه عربی دارد و از مصدر سهحرفی «و ث ق» (w-ṯ-q) مشتق شده است. معنای اصلی این ریشه در زبان عربی، محکم کردن، بستن، پیوند زدن و استوار ساختن است که در قالب اسم مصدر به مفهوم اعتماد و اطمینان قلبی بهکار میرود.
جمله سازی
در جدول
کلمه «وثوق» در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای سؤالاتی با راهنمای «اعتماد»، «اطمینان» یا «باور استوار» کاربرد دارد و طول آن ۴ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژههای متفاوتی برای رساندن مفهوم وثوق استفاده میشود که پرکاربردترین آنها Trust و Confidence هستند.
جمعبندی و توضیح کامل وثوق
واژه «وثوق» یکی از مفاهیم کلیدی در زبان فارسی و اخلاقیات است که به حالتِ استوارِ اعتماد و اطمینان قلبی اشاره دارد. این واژه که از ریشه عربی «و ث ق» گرفته شده، در اصل به معنای محکم کردن و پیوند استوار است؛ به همین دلیل در ساختار همخانوادههای آن کلماتی نظیر وثیقه (ضمانت محکم) و میثاق (پیمان استوار) دیده میشود. وثوق فراتر از یک باور ساده، نشاندهنده آرامش خاطر و برطرف شدن هرگونه شک و تردید است.
اگرچه خودِ کلمه «وثوق» به این شکل در متن قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات ریشه آن مانند مِیثاق و مَوْثِق بارها برای نشان دادن عهد و پیمانهای محکم بهکار رفتهاند. این کلمه در ادبیات و عرفان نیز نمادی از قطعیت، پایداری و تکیه بر حقیقت مطلق به شمار میرود که انسان را از اضطراب و تزلزل نجات میدهد.