یعنی چه
واژه عنبس در لغت به معنای شیر غضبناک و تنومندی است که چهرهای عبوس و ترسناک دارد. این کلمه به عنوان صفت برای توصیف ابهت و خشم شیر در ادبیات به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتَح اول و سکون دوم (عَنبَس) تلفظ میشود، هرچند به دلیل همنشینی نون و باء، در گفتار ممکن است به صورت «عَمبَس» شنیده شود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عنبس معمولاً به عنوان طراح سوال برای واژههایی چون شیر، اسد، غضنفر و ضیغم به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل مستقیم آن واژه Lion است و برای رساندن مفهوم دقیقتر آن، از عبارت Grim-faced lion استفاده میشود.
به عربی
عنبس واژهای اصالتاً عربی است که از ریشه (ع ب س) مشتق شده و در این زبان از اسامی و صفات شیر خشمگین به شمار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در متون کهن فارسی، اصطلاحاتی نظیر شیر بیشه، شیر خشمگین، اسد یا شیر ژیان است.
نماد چیست
عنبس در فرهنگ و ادبیات کلاسیک نماد قدرت مطلق، شجاعت بیباکانه در میدان نبرد، خشم سهمگین و ابهت ترسآور است.
جمعبندی و توضیح کامل عنبس
واژه «عنبس» یک کلمه اصیل با ریشه عربی (از ثلاثی مجرد عبس) است که به متون کهن و ادبی زبان فارسی راه یافته است. این واژه در لغت به معنای شیر بیشه یا شیری است که چهرهای درهمکشیده و ترسناک دارد. نون موجود در این کلمه زاید بوده و برای مبالغه و ساختن وزن فنعَل به ریشه اصلی اضافه شده است تا شدت خشم و ابهت را زنده کند.
گرچه خود واژه عنبس در قرآن کریم ذکر نشده، اما ریشه آن یعنی فعل «عبس» به عنوان نام سوره هشتاد و در آیه نخست آن به کار رفته است. در ادبیات و فرهنگ عامه، این کلمه تداعیکننده صفاتی چون شجاعت، بیباکی در نبرد و ابهت سهمگین است و در بازیهای کلامی و جدولهای متقاطع همواره به عنوان یکی از نامهای خاص یا صفات شیر مطرح میشود.