یعنی چه
تلویحات جمع مؤنث سالم «تلویح» است و در لغت به معنای اشارهها، کنایهها و نشانههای غیرمستقیم به کار میرود. در گفتگوها یا متون، وقتی گوینده یا نویسنده مقصود خود را به طور صریح بیان نمیکند و از طریق واسطهها و نشانههای پنهان به آن اشاره مینماید، از تلویحات استفاده کرده است. در علم بلاغت، تلویح نوعی کنایه است که برای رسیدن از نشانه به مقصود اصلی، نیاز به تأمل و واسطههای متعدد دارد.
تلفظ
واژه تلویحات به صورت تَلْوِیحَات (talvīhāt) تلفظ میشود. حروف آن دارای مصوتهای فتحه بر روی ت، سکون روی ل، کسره زیر و، و صدای کشیده «آ» روی ح است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «تلویحات» معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «اشارههای پنهان»، «کنایهها» یا «سخنان در لفافه» میآید. این کلمه دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، واژگان متفاوتی برای این مفهوم وجود دارد؛ رایجترین معادل آن Implications است که به پیامدها و مفاهیم ضمنی یک سخن اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی تلویحات شامل اشارات، کنایات، رموز، ایماءات و دلالتهاست. واژههای متضاد آن نیز «تصریحات» (بیان آشکار و صریح) و «تنصیصات» هستند. این کلمه از ریشه عربی (ل و ح) وارد فارسی شده و همخانوادههایی چون تلویح، لوایح و تلویحاً دارد.
در قرآن
عین واژه «تلویحات» یا «تلویح» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، در علوم قرآنی و بلاغت اسلامی، مفهوم «کنایه تلویحیه» بسیار مطرح است؛ مانند آیه ۳۵ سوره قصص («سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ») که به طور غیرمستقیم و باواسطه، کنایه از افزایش قدرت و حمایت دارد.
نماد چیست
واژه تلویحات یک مفهوم ذهنی، ادبی و زبانی است؛ به همین دلیل در فرهنگ عامه، اساطیر یا نمادشناسی، مابازای مادی، حیوانی یا تصویر نمادین خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل تلویحات
واژه تلویحات به عنوان جمع تلویح، یکی از اصطلاحات کلیدی در ادبیات، بلاغت و گفتگوهای روزمره است که به هرگونه اشاره غیرمستقیم، کنایهآمیز و پنهان در لفافه سخن اشاره دارد. این واژه زمانی به کار میرود که گوینده تمایلی به بیان صریح و آشکار مقصود خود ندارد و از مخاطب انتظار دارد با تکیه بر نشانهها و واسطههای کلامی، به معنای واقعی پی ببرد.
از نظر ریشهشناسی این کلمه از زبان عربی وارد فارسی شده و در ساختار بلاغی تفاوت ظریفی با «ایما» دارد؛ به طوری که در تلویحات واسطهها بیشتر بوده و درک آن نیازمند تامل و هوشمندی بیشتری است. در دنیای امروز نیز این کلمه کاربرد وسیعی در تحلیلهای سیاسی، متون ادبی و روانشناسی ارتباطات دارد.