یعنی چه
سِفر (با کسر سین) به معنی کتاب بزرگ، صحیفه، نامه یا مجلد است. این واژه به طور ویژه برای نامگذاری هر یک از بخشهای پنجگانه تورات (مانند سِفر تکوین، سِفر خروج) به کار میرود. ریشه این کلمه به معنای پرده برداشتن و آشکار کردن است و چون کتاب حقایق را روشن میکند، به این نام خوانده شده است.
تلفظ
این واژه به صورت سِفْر (با کسر حرف سین و سکون حرف فاء) تلفظ میشود و نباید آن را با واژه سَفَر (به معنی مسافرت و کوچ کردن) اشتباه گرفت.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «کتاب بزرگ» یا «بخشی از تورات»، پاسخ مورد نظر واژه «سِفر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم، به ویژه در متون مذهبی و عهد عتیق، از واژههای Book یا Tome استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای کِتاب و صَحِیفَة هممعنی آن هستند. جمع این واژه در عربی «أسفار» است.
نماد چیست
واژه سِفر در ادبیات و فرهنگ دینی نماد دانایی، علم، شریعت، وحی مکتوب و به طور خاص کتاب تورات و بخشهای آن است.
جمعبندی و توضیح کامل سفر با کسره
واژه «سِفر» (با کسر سین) یک وامواژه کهن از زبانهای سامی (مانند عبری) است که وارد زبان عربی و سپس فارسی شده است. این کلمه به معنای کتاب بزرگ یا صحیفه است و نباید با واژه «سَفَر» به معنی مسافرت اشتباه گرفته شود. بیشترین کاربرد این واژه در نامگذاری بخشهای پنجگانه کتاب تورات (مانند سِفر تکوین و سِفر خروج) دیده میشود.
در قرآن کریم نیز جمع این واژه یعنی «أَسْفَار» در آیه ۵ سوره جمعه به کار رفته است؛ آنجا که دانشمندان بیعمل به چهارپایی تشبیه شدهاند که کتابهایی بزرگ را حمل میکند اما از محتوای آنها بیخبر است. این واژه در ادبیات فارسی نمادی از مکتوبات ارزشمند، شریعت و دانایی به شمار میرود.