یعنی چه
واژه قواریر جمعِ «قاروره» است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «ق ر ر» به معنی برقراری و آرام گرفتن مشتق شده است؛ زیرا مایعات درون ظروف شیشهای پایداری و آرامش میگیرند و از بیرون نیز نمایان هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت قَوارير (Ghavârir) است که فتحهی روی حرف قاف تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان هممعنی شیشهها یا ظروف شیشهای به کار میرود و پاسخ آن ۶ حرفی است.
به عربی
این کلمه خود یک واژه اصیل عربی و جمع تکسیر است، اما واژههای هممعنی دیگری مانند زجاج نیز در این زبان استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیق این واژه شامل آبگینهها، بلورها و ظروف شیشهای شفاف است که کاربرد ادبی و فصیح دارند.
در قرآن
این واژه یکبار در سوره نمل (آیه ۴۴) برای توصیف قصر شیشهای و صیقلی حضرت سلیمان، و دوبار در سوره انسان (آیات ۱۵ و ۱۶) برای توصیف ظروف بهشتی به کار رفته است؛ ظروفی شگفتانگیز از جنس نقره که در عین حال مثل شیشه شفاف و عبوردهنده نور هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرب و سنن اسلامی، قواریر کنایهای لطیف از زنان است. این نماد برگرفته از حدیث نبوی است که در آن زنان همسفر به شیشههایی ظریف تشبیه شدهاند که باید در مسیر حرکت مراعات حال و لطافت روحی آنان بشود.
جمعبندی و توضیح کامل قواریر
واژه «قواریر» یک اسم جمع تکسیر در زبان عربی از ریشه «ق ر ر» است که مفرد آن «قاروره» نام دارد. این واژه به طور کلی به معنای ظروف شیشهای، بلورها و آبگینههای شفافی است که مایعات در آنها قرار میگیرند و به ثبات میرسند. ورود این کلمه به زبان و ادبیات فارسی، غنای خاصی به متون کهن و اشعار بخشیده است.
این کلمه در قرآن کریم اهمیت و جایگاه برجستهای دارد؛ بهویژه در توصیف ظروف بهشتی سوره انسان که ترکیبی خارقالعاده از شفافیت شیشه و جنس نقره را به تصویر میکشد. علاوه بر کاربرد مادی، قواریر در فرهنگ اسلامی بار معنایی کنایی ظریفی نیز دارد و به دلیل ویژگی شکنندگی و لطافت شیشه، به عنوان نمادی برای توصیف روحیه حساس و ظریف زنان به کار میرود.