یعنی چه
ممدود در لغت به معنای هر چیزِ امتدادیافته و دراز است. این واژه اصالتی عربی دارد و از ریشه «م د د» به معنی کشیدن و گستردن گرفته شده است و به عنوان صفت برای مفاهیمی چون زمان، سایه یا مال به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح میم اول، سکون میم دوم و ضمه دال اول به صورت مَمْدوُد (mamdūd) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «کشیده شده یا طولانی»، واژه ۵ حرفی «ممدود» است. همچنین کلماتی مانند کشیده و ممتد نیز ممکن است به عنوان پاسخهای جایگزین مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، معادلهای متفاوتی دارد؛ در مفهوم عام به معنای طولانی و گسترده است و در مباحث زبانشناسی و آواشناسی به عنوان مصوت بلند شناخته میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی واژه ممدود شامل کلماتی چون کشیده، دراز، ممتد و مبسوط است که مفهوم امتداد یافتن یک شیء یا مفهوم را میرسانند.
در قرآن
این واژه به عنوان صفت در آیات قرآن کریم آمده است؛ از جمله در سوره مدثر آیه ۱۲ «مَالًا مَمْدُودًا» (مال فراوان و رو به افزایش) و سوره واقعه آیه ۳۰ «وَظِلٍّ مَمْدُودٍ» (سایهای گسترده و کشیده). همچنین در تجوید، «الف ممدوده» الفی است که به دلیل قرار گرفتن همزه بعد از آن، با کشش بیشتری خوانده میشود.
نماد چیست
واژه ممدود یک اصطلاح لغوی، دستوری و قرآنی است و به عنوان یک نماد آیینی، سمبلیک یا گرافیکی خاص در فرهنگها شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل ممدود
واژه ممدود یک صفت عربی ریشهدار است که به طور گسترده به زبان فارسی وارد شده و به هر چیزی که طولانی، کشیده و امتدادیافته باشد اشاره دارد. این واژه از ریشه ثلاثی مجرد «م د د» ساخته شده و متضاد کلمه «مقصور» به معنای کوتاه است.
کاربرد اصلی این کلمه علاوه بر ادبیات عمومی، در علوم قرآنی، تجوید و دستور زبان است؛ جایی که به کشش آواها و اصوات (مانند الف ممدوده) یا توصیف مواهب الهی مانند سایههای گسترده و مال وافر در آیات قرآنی میپردازد.