یعنی چه
چوب سیگار ابزاری باریک و لولهایشکل از جنس چوب، استخوان، فلز یا پلاستیک است که سیگار را در یک سر آن قرار میدهند و از طرف دیگر دود آن را میکشند. در گذشته این وسیله علاوه بر جنبهٔ اشرافی، برای جلوگیری از برخورد دود با چشم، سوختن لب و بو گرفتن انگشتان استفاده میشد. همچنین به عنوان یک صافی و فیلتر اولیه برای کاهش جرم و قطران ورود به ریه عمل میکرد.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی به صورت «چوبِ سیگار» (choob-e sigār) است که از دو واژهٔ «چوب» (با کسر اضافه) و «سیگار» تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای واژهٔ چوب سیگار میتوان از کلماتی چون نیسیگار، امزیک، مشتوک یا سرسیگار استفاده کرد. پاسخ دقیق و اصلی این کلمه ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این ابزار Cigarette holder میگویند که به معنای نگهدارندهٔ سیگار است.
به عربی
در زبان عربی به چوب سیگار «حامل السجاره» یا «مبسم السجاره» (محل قرارگیری دهان روی سیگار) گفته میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این وسیله از عبارت Sigara ağızlığı استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و تاریخ سینمای کلاسیک قرن بیستم، چوب سیگار به عنوان نمادی از اشرافیگری، تعلق به طبقه مرفه جامعه (High society)، مد کلاسیک زنانه و گاه جریانهای روشنفکری شناخته میشود. یکی از آیکونیکترین تصویرهای مرتبط با آن، استایل آدری هپبورن در فیلم صبحانه در تیفانی است.
جمعبندی و توضیح کامل چوب سیگار
چوب سیگار یک واژهٔ مرکب در زبان فارسی معاصر است که از ترکیب «چوب» (پارسی سره) و «سیگار» (وامواژهای از فرانسوی) ساخته شده است. این ابزار لولهایشکل در گذشته کاربردهای عملی متعددی مانند جلوگیری از بو گرفتن دستها، محافظت از چشمها در برابر دود مستقیم و همچنین کاهش بخشی از جرم سیگار داشته است.
در فرهنگ لغات و تداول عامه، واژههایی مانند نیسیگار، امزیک و مشتوک به عنوان مترادفهای آن شناخته میشوند. این کلمه به دلیل نداشتن ریشه واحد، فاقد همخانواده مستقیم است، اما تکواژهای سازنده آن با کلماتی چون چوبین یا سیگارت همریشه هستند.
امروزه با تغییر سبک زندگی و استانداردهای بهداشتی، استفاده عملی از چوب سیگار بسیار محدود شده و این کلمه بیشتر در حل جدول یا به عنوان یک المان نوستالژیک و نمادی از مد کلاسیک، طبقه مرفه و جریانهای روشنفکری قدیمی در فیلمها و ادبیات به چشم میخورد.