یعنی چه
واژه ارغفه یک کلمه وامگرفته از زبان عربی در فارسی است که به عنوان جمع مکسر بهکار میرود. این واژه به معنی چند قرص نان یا گردههای نان ستبر و گرد است و مفرد آن «رغیف» نام دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اَرغِفَه (با فتحه الف، سکون ر، کسره غین و فتحه فاء) تلفظ میشود. در زبان عربی نیز به صورت أَرْغِفَة خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «قرصهای نان» یا «جمع رغیف»، واژه ۵ حرفی «ارغفه» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
دقیقترین معادل انگلیسی برای واژه ارغفه که دلالت بر جمع بودن قرص نان دارد، کلمه Loaves یا Loaves of bread است.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه، واژههای «نانها» یا «گردههای نان» هستند که همان مفهوم جمع را منتقل میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات عرفانی (مانند اشعار مولانا)، نان و ارغفه نماد برکت، رزق و روزی، و حیات به شمار میروند؛ اما در مواردی نیز به عنوان نماد طمع دنیوی، شکمپرستی و وابستگیهای مادی انسان تصویر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ارغفه
واژه «ارغفه» یک اسم ذات و جمع مکسر عربی از ریشه (ر - غ - ف) است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای قرصها یا گردههای نان است. مفرد این واژه «رغیف» نام دارد که به یک قرص نان کامل، گرد و نسبتاً ضخیم اشاره میکند. این کلمه در متن قرآن کریم بهکار نرفته است اما در متون کهن و اشعار کلاسیک فارسی کاربرد دارد.
در ادبیات و عرفان ایرانی، بهویژه در اشعار مولانا جلالالدین بلخی، مفرد این واژه (رغیف) و شکل جمع آن نمادپردازیهای متفاوتی دارند. از یک سو نان مظهر برکت، رزق الهی و ادامه حیات قلمداد میشود و از سوی دیگر، افراط در توجه به آن و غرق شدن در «عشق رغیف»، نمادی از شکمپرستی، حرص، طمع و وابستگیهای مادی است که انسان را از امور معنوی بازمیدارد.