یعنی چه
این عبارت یک ترکیب کنایی و فعلی در زبان فارسی است که به معنای کوتاه آمدن، وا دادن، تن دادن به شکست و انصراف از ادامهٔ ایستادگی در برابر یک نیروی فشار، دشمن یا سختی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ روان این عبارت به صورت «دست از پایْدارْی کِشیدَن» (dast az pāydārī kešīdan) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، این عبارت دقیقاً ۱۷ حرف دارد. واژههای جایگزین و کوتاهتر مانند «تسلیم شدن» یا «وادادن» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی اصطلاحات و افعالی مانند Capitulate و Surrender دقیقاً به معنای زانو زدن و دست کشیدن از مقاومت هستند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از واژگانی چون الاستسلام (تسلیم شدن) یا تعابیری نظیر الکف عن المقاومة (بازایستادن از مقاومت) استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و جایگزین اصیل در زبان فارسی شامل تسلیم شدن، تن دادن، کوتاهآمدن، زانو زدن و عقبنشینی کردن از موضع پایداری است.
جمعبندی و توضیح کامل دست از پایداری کشیدن
عبارت «دست از پایداری کشیدن» یک اصطلاح و ترکیب فعلی کنایی در زبان فارسی دری است. این تعبیر از کنار هم قرار گرفتن «دست کشیدن» (به معنی منصرف شدن و رها کردن) و «پایداری» (به معنی ایستادگی و استقامت) ساخته شده است و به طور گسترده در متون نظامی، سیاسی و اجتماعی کاربرد دارد.
این عبارت زمانی به کار میرود که یک جبهه، فرد یا گروه تحت فشارهای شدید بیرونی یا درونی، توان یا ارادهٔ ادامهٔ مقاومت را از دست داده و تن به خواستهٔ طرف مقابل یا شرایط تحمیلی میدهد. در فرهنگ بینالمللی، برافراشتن پرچم سفید بارزترین نماد بصری برای این مفهوم به شمار میرود.
از نظر ساختار زبانی، اجزای این عبارت کاملاً ریشه در زبان پارسی دارند. اگرچه این ترکیب در واژهنامههای کلاسیک به عنوان یک مدخل مستقلِ تککلمهای ثبت نشده، اما معنای کنایی آن برای تمام فارسیزبانان کاملاً روشن و به معنای پذیرش شکست یا اتمام ایستادگی است.