یعنی چه
بشاشه (که در فارسی بیشتر به صورت بشاشت به کار میرود) به حالت گشادهرویی، خندهرویی و روحیه مثبتی گفته میشود که فرد در ظاهر و رفتار خود، بهویژه هنگام مواجهه با دیگران نشان میدهد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «بشاشه» با ۵ حرف به عنوان پاسخ کلماتی نظیر خوشرویی، گشادهرویی یا خندهرویی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بشاشه و خوشرویی از واژگانی مانند Cheerfulness یا Genialness استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه خالص عربی دارد و از مصدر ثلاثی مجرد (ب ش ش) به معنی باز شدن چهره هنگام دیدار با دیگران گرفته شده است.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل خوشسیمایی، خندهرویی، شادمانی و تازه رویی است که مایه صمیمیت در روابط میشود.
نماد چیست
واژه بشاشه نماد مادی یا فیزیکی خاصی در طبیعت ندارد؛ اما در فرهنگ معنوی و اخلاقی، نماد بارز حسن خلق، صلحطلبی، میهماننوازی و داشتن روحیه مثبت در تعاملات اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بشاشه
واژه «بشاشه» که در ادبیات و گفتگوهای روزمره فارسی بیشتر به شکل «بشاشت» نمود پیدا کرده است، ریشه در زبان عربی دارد و به معنای خوشرویی، گشادهرویی و شادمانی در برخورد با دیگران است. این واژه وضعیتی روحی و ظاهری را توصیف میکند که در آن چهره فرد هنگام ملاقات با دوستان یا اطرافیان باز و خندان میشود.
از نظر اخلاقی و اجتماعی، بشاشه مایه تحکیم روابط انسانی و تزریق انرژی مثبت به جامعه است. اگرچه این کلمه نماد مادی خاصی ندارد، اما در فرهنگهای شرقی و اسلامی به عنوان نمادی از صلحطلبی، حسن خلق و میهماننوازی شناخته میشود و در متون دینی و احادیث نیز تأکید فراوانی بر داشتن بشاشه وجه یا همان گشادهرویی شده است.