یعنی چه
این واژه در لغتنامههای معتبر فارسی (مانند دهخدا و معین) مستند نشده است. در لهجههای عامیانه عربی (شامی و مصری) به عنوان مصدر باب تفعل از ریشه «لطش» به معنی متلکپرانی خیابانی، مزاحمت کلامی، یا آسیب دیدن و سرگردان شدن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت مصدر باب تفعل، «تَلَطُّش» (Talattosh) است.
در جدول
پاسخ صحیح برای این کلمه در جدول خودِ واژه «تلطش» با ۴ حرف است. با این حال به دلیل احتمال بالای خطای تایپی یا املایی (تصحیف)، کلماتی نظیر «تلطف» یا «تفتش» نیز ممکن است مد نظر طراح جدول باشند.
به انگلیسی
با توجه به معانی کاربردی آن در لهجههای عربی، معادلهای انگلیسی آن متناسب با مفهوم مدنظر انتخاب میشوند.
به عربی
در زبان عربی فصیح ریشه «لطش» به معنی با کف دست ضربه زدن است، اما در اصطلاح عامیانه به صورت تلطش کاربرد دارد.
به فارسی
این واژه برگردان یا معادل اصیل و مستندی در زبان فارسی فصیح ندارد. اگر در متون کهن رویت شود، به احتمال قوی شکل نادرست واژههای «تلطّف» (مهربانی کردن) یا «تفتّش» (جستجو کردن) است.
نماد چیست
واژه تلطش دارای بار نمادین، عرفانی، اساطیری یا قرآنی نیست و در قرآن کریم نیز به هیچ وجه به کار نرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل تلطش
واژه «تلطش» از نظر لغوی و ریشهشناسی، جایگاهی در واژگان اصیل و معیار زبان فارسی ندارد و در هیچیک از فرهنگهای معتبر نظیر لغتنامه دهخدا یا فرهنگ معین ثبت نشده است. بررسیها نشان میدهد که این کلمه کاربرد قرآنی نیز ندارد و احتمالاً کاربران آن را با واژههایی مانند «بطش» (به معنی حمله شدید) یا «تلطّف» (به معنی هوشیاری و مهربانی پنهانی در سوره کهف) اشتباه میگیرند.
با این حال، در حوزه زبان عربی عامیانه (به ویژه در لهجههای شامی و مصری)، این واژه از ریشه «لطش» مشتق شده و به معنای متلکپرانی، مزاحمتهای خیابانی یا سرگردانی و بیهدفی به کار میرود. در لغتنامه دهخدا نیز معنای ثلاثی مجرد آن یعنی «لطش»، به عنوان یک لفظ عامیانه عربی به معنی «با کف دست به کسی زدن» نقل شده است.
در نهایت، اگر این واژه را در یک متن کهن فارسی یا شعر مشاهده کردهاید، به احتمال بسیار زیاد با پدیده «تصحیف» یا همان خطای نگارشی کاتبان مواجه هستید؛ چرا که شکل ظاهری این کلمه در رسمالخط قدیم به سادگی میتواند با واژههای روانی چون «تلطّف» (لطف و مهربانی کردن) یا «تفتّش» (بررسی و جستجو کردن) اشتباه شود.