یعنی چه
واژهٔ «قُحافة» در لغت به معنی هر چیزی است که آن را برمیدارند، جارو میکنند یا میتراشند. این کلمه به طور خاص به پسمانده و تراشههای غذای تهِ ظرف (مانند دُردی یا تهدیگ) گفته میشود که به سختی و با صدا پاک یا خورده میشود.
تلفظ
این کلمه با ضمهٔ حرف اول (قُ)، فتحهٔ حرف دوم (ح) و سکون یا های بیان حرکت در آخر تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً به عنوان نام پدر خلیفه اول یا به معنی بقایای غذا پرسیده میشود.
به انگلیسی
دقیقترین معادلهای انگلیسی برای این واژه اشاره به مواد تراشیدهشده و باقیمانده دارند.
به فارسی
در زبان فارسی واژههایی مانند تهمانده، بقایا، فضلات غذا و تراشه به عنوان معادلهای دقیق معنایی این کلمه شناخته میشوند.
در قرآن
واژهٔ قحافة یا مشتقات مستقیم آن در کتاب قرآن وجود ندارد و کاربرد آن بیشتر در متون لغوی و تاریخ اسلام مشهود است.
نماد چیست
خود واژه نماد مفهوم خاصی نیست، اما ترکیب تاریخی آن یعنی «ابوقحافه» (عثمان بن عامر) در تاریخ اسلام به عنوان نماد پیرترین افرادی شناخته میشود که در فتح مکه ایمان آوردند و دوران خلافت فرزند خود را دیدند.
جمعبندی و توضیح کامل قحافة
واژهٔ «قُحافة» یک لغت اصیل عربی از ریشهٔ ثلاثی مجرد «قحف» است که در کتابهای لغت معتبری چون دهخدا و لسانالعرب به معنای تراشهها، بقایا و تهماندهٔ غذا در کف ظرف معنا شده است. این واژه با ابزارهایی مانند پارو یا مِقْحَفَه که برای روبیدن به کار میروند، همخانواده است.
اگرچه این کلمه کاربرد روزمرهٔ گستردهای در زبان فارسی معاصر ندارد، اما به دلیل کاربرد تاریخی آن در قالب کنیهٔ «ابوقحافه» (پدر خلیفهٔ اول، ابوبکر)، در متون تاریخی و مذهبی اسلام از جایگاه ویژهای برخوردار است و در مسابقات اطلاعات عمومی و جدولها نیز مورد توجه قرار میگیرد.