یعنی چه
«دخلا» (دَخَلاً) در اصل به معنای مکر، حیله، دغلکاری و نیت ناپاکی است که وارد یک رابطه، دوستی یا پیمان صمیمانه میشود تا آن را از درون فاسد و تباه کند. این واژه به فساد، خیانت و تهمت پنهانی نیز اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در اصلِ عربی با فتحه روی حروف دال و خاء و تنوین نصب در آخر به صورت «دَخَلاً» (Daxalan) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۴ حرف دارد و به عنوان معادل مکر، حیله و تقلب قرآنی شناخته میشود.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی دقیقترین برگردان برای رساندن مفهوم فریبکاری و خیانت پنهان در عهد هستند.
به عربی
در زبان عربی، این واژهها مفهوم فریبکاری و مفسدهای که در امر خیر یا پیمانی وارد میشود را بازگو میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی میتوان واژههایی چون دغلکاری، نیرنگ، مکر، فریب، خیانت در عهد و فساد عقیده را به عنوان برگردان و معادلهای دقیق این مفهوم به کار برد.
در قرآن
این واژه ۲ بار در قرآن کریم (آیات ۹۲ و ۹۴ سوره مبارکه نحل) به صورت تنویندار «دَخَلاً» آمده است. خداوند در این آیات مؤمنان را به شدت از اینکه سوگندها و پیمانهای خود را مایهٔ مکر، تقلب و فریب یکدیگر قرار دهند (تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلًا بَيْن those...) منع فرموده است تا مبادا گامهایشان پس از استواری بلغزد.
جمعبندی و توضیح کامل دخلا
واژهٔ «دخلا» که در اصل از ریشه ثلاثی مجرد عربی (د خ ل) گرفته شده، در متون اسلامی و لغتنامههای معتبری مانند دهخدا به معنای مکر، حیله، دغلکاری و فساد پنهانی معنا شده است. این کلمه به نیت ناپاک یا امر فاسدی اشاره دارد که به طور مخفیانه وارد یک رابطه صمیمانه یا پیمان اجتماعی میشود تا پایههای آن را سست کرده و از درون متلاشی کند. متضاد این واژه صفاتی پسندیده مانند اخلاص، صداقت و وفای به عهد هستند.
در کاربرد قرآنی، این واژه دو بار در سوره نحل به کار رفته و به عنوان هشداری سخت به جامعه ایمانی مطرح شده است. قرآن کریم مسلمانان را برحذر میدارد از اینکه سوگندهای خود را ابزاری برای فریب، مکر و برتریجویی مادی بر دیگران قرار دهند؛ چرا که این نوع تقلب پنهانی در عهد و پیمان، موجب لغزش گامها و نابودی اعتماد عمومی در جامعه میشود.