یعنی چه
ترکیب «خوار حقیر» از دو واژه هممعنی تشکیل شده است که برای تأکید بیشتر بر پستی، زبونی، بیارزشی یا ذلت شدید یک چیز، فرد یا موقعیت در کنار هم میآیند و اوج ناچیز بودن را میرسانند.
تلفظ
این ترکیب به صورت «خوار» (با واو معدوله که خوانده نمیشود: خْار) و «حَقیر» (با فتحه ح و کسر ق) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این نشانه در جدول کلمات متقاطع، خودِ ترکیب «خوار حقیر» با ۸ حرف است. واژههای هممعنی دیگر مانند ذلیل و زبون نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از صفاتی نظیر Despicable و Contemptible برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای دقیق فارسی این ترکیب شامل ذلیل، خبیث، پست، ناچیز، بیمقدار، فرومایه و واژگونبخت است. متضادهای آن نیز شامل عزیز، شریف، ارجمند، گرانمایه، بزرگوار و محترم میشود.
در قرآن
عین این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما معادلهای ساختاری آن مانند «صَاغِرُون» (کوچک و خوارشدگان در آیه ۱۳ سوره اعراف برای ابلیس) و واژه «مُهین» در عبارت «عَذَابٌ مُهِینٌ» (عذاب خوارکننده) برای توصیف عاقبت کافران به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، موجوداتی مانند پشه، مورچه یا خاک نماد تواضع و در ابعاد منفی نماد موجودی خوار و حقیر در برابر عظمت خالق هستند. همچنین در نمادهای اساطیری، شغال در برابر شیر نماد موجودی خوار و ترسو است.
جمعبندی و توضیح کامل خوار حقیر
ترکیب وصفی و عطفی «خوار حقیر» یک اصطلاح ترکیبی دوزبانه است که از واژه فارسی باستان/پهلوی «خوار» و واژه عربی «حقیر» (از ریشه حقر به معنی کوچک شد) تشکیل شده است. این اصطلاح برای بیان بالاترین حد از ناچیزی، ذلت و بیارزشی به کار میرود و هر دو جزء آن به یک معنا اشاره دارند تا تأکید کلام را دوچندان کنند.
در فرهنگ و ادبیات، این واژه هم در بافت اخلاقی برای نکوهش فرومایگی و هم در بافت عرفانی برای نشان دادن تواضع مخلوق در برابر خالق به کار میرود. مفاهیم متضاد آن مانند عزت، شرافت و بزرگواری در نقطهی مقابل این حالت قرار دارند که ارزشهای والای انسانی را بازگو میکنند.