یعنی چه
ترکیب عهد و دوران از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده است که در کنار هم برای اشاره به یک دوره زمانی مشخص، عصر تاریخی، یا روزگار و زمانه به کار میروند. این عبارت معمولاً نشاندهنده یک مقطع خاص از تاریخ یا مرحلهای از زندگی است که ویژگیهای منحصربهفردی دارد.
تلفظ
این ترکیب به صورت «عَهد وُ دَوَران» تلفظ میشود. واژه عهد با فتح عون و سکون هاء (عَهد) و دوران با فتح دال و واو و راء (دَوَران) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خودِ «عهد و دوران» (۹ حرف) یا واژههای مترادفی چون روزگار، عصر و زمانه باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم عهد و دوران از واژگانی که به بخشهای بزرگ یا مشخصی از تاریخ و زمان اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان جایگزین برای این ترکیب شامل روزگار، زمانه، دوره، ایام و مَوسِم است که همگی بر مفهوم گذر زمان و مقاطع زمانی دلالت میکنند.
در قرآن
واژه «عهد» به دفعات در قرآن کریم ذکر شده است، اما در تمامی این موارد به معنای «پیمان، قرارداد و التزام» به کار رفته است، نه به معنی عصر و روزگار. واژه «دوران» نیز با این ساختار در قرآن نیامده و تنها مشتقات همریشه دیگر آن در معانی متفاوت کاربرد دارند.
جمعبندی و توضیح کامل عهد و دوران
عبارت «عهد و دوران» ترکیبی معنادار در زبان و ادبیات فارسی است که از دو واژه با ریشههای عربی (عهد و دوران) ساخته شده است. این ترکیب اصطلاحاً برای توصیف یک دوره تاریخی خاص، عصر، یا برههای مشخص از زمانه و زندگی انسانها به کار میرود. در ادبیات کلاسیک، این مفهوم غالباً با چرخ فلک، گردش روزگار و ناپایداری دنیا گره خورده است.
از نظر واژهشناسی، هرچند واژه عهد در متون دینی و قرآنی بیشتر به معنای میثاق و پیمان تجلی یافته، اما در همنشینی با کلمه دوران، کاملاً صبغه زمانی به خود میگیرد و مترادف با کلماتی چون عصر، روزگار و زمانه میشود. این واژه نمادی از تاریخمندی و گذر ناگزیر عمر انسان در بستر زمان است.