معنی
واژه «دظ» در لغتنامههای کهن و اصیل عربی به عنوان یک مصدر ثلاثی مجرد و بسیار کمکاربرد ثبت شده است که مفاهیم متعددی چون دفع کردن، طرد کردن، تردید داشتن و همچنین شکافتن و پاره کردن را افاده میکند.
یعنی چه
این کلمه در بافت زبانی قدیم به رفتارهایی اشاره دارد که مایه دوری، راندن یا بروز شک و شبهه میشود. همچنین در برخی متون لغوی به معنای پاره کردن و دریدن نیز آمده است.
مترادف
این کلمات بیشترین شباهت معنایی را با وجوه مختلف واژه دظ دارند.
متضاد
با توجه به معانی راندن و شک کردن، واژههایی که مفهوم پذیرفتن و باور قطعی را میرسانند، متضاد آن هستند.
هم خانواده
به دلیل مهجور بودن این ریشه در زبان معاصر، مشتقات رایج و فعالی برای آن وجود ندارد، اما از نظر آوایی و ریشهای با واژگانی چون دأظ قرابت دارد.
ریشه
این واژه ریشه اصیل فارسی ندارد و یک لغت کهن عربی است که به صورت مصدر در فرهنگهای لغت قدیمی (مانند منتهیالارب و اقربالموارد) ثبت شده است.
جمله سازی
به انگلیسی
بر اساس معانی چندگانه این واژه در زبان عربی، برگردانهای انگلیسی آن شامل مفاهیم دفع، اخراج و تردید میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دظ
واژه «دظ» یک مدخل بسیار نادر و مهجور است که در زبان فارسی معاصر کاربرد فعالی ندارد. بررسی منابع و فرهنگهای لغت کهن نشان میدهد که این کلمه ریشه عربی دارد و به عنوان یک مصدر ثلاثی مجرد به کار میرفته است. برای این واژه معانی متعددی نظیر راندن، دور کردن، شک کردن و پاره کردن ذکر شده است.
با توجه به ساختار دو حرفی و غریب آن در زبان روزمره، بسیاری از افراد ممکن است در هنگام حل جدول یا مواجهه با ترکیبات تصادفی حروف با آن برخورد کنند. لازم به ذکر است که این کلمه در متن قرآن کریم یا متون ادبی رایج فارسی پیشینهای ندارد و صرفاً یک اصطلاح لغوی ثبتشده در لغتنامههای تخصصی قدیمی است.