یعنی چه
نسوار نوعی فرآورده دخانی غیرقابل تدخین و ارزانقیمت است که مصرفکننده آن را برای جذب نیکوتین از طریق مخاط، برای چند دقیقه بین لب و لثه قرار میدهد. آهک موجود در آن باعث تحریک مخاط و جذب سریعتر نیکوتین میشود که عوارض شدید بهداشتی دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت نَسْوار (با فتح نون و سکون سین) تلفظ میشود و در برخی گویشهای محلی به آن ناس نیز میگویند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این ماده از نام بومی آن یا اصطلاحات مربوط به تنباکوی بدون دود استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معمولاً از عبارات توصیفی مربوط به تنباکوی غیرتدخینی برای اشاره به آن استفاده میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و برخی زبانهای ترکی آسیای مرکزی، این واژه به صورت ناسوی یا تنباکوی بدون دود شناخته میشود.
به فارسی
در زبان فارسی و گویشهای مختلف آن، رایجترین معادلها و مترادفها برای این واژه شامل ناس، ناسوار و نسوای است که به یک محصول اشاره دارند.
نماد چیست
نسوار نماد رسمی یا اسطورهای ندارد؛ اما در فرهنگ عامه جامعه به عنوان نمادی از اعتیادهای پنهان، مصرف دخانیات سنتی و کمهزینه و همچنین عوارض شدید و مخرب بهداشت دهان و دندان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نسوار
نسوار که در اصطلاح عامیانه بیشتر به نام «ناس» شناخته میشود، یک ماده دخانی سنتیافته و بسیار اعتیادآور است. این ماده از کوبیدن برگهای خشک تنباکو و مخلوط کردن آن با موادی چون آهک شکفته، خاکستر و آب به دست میآید. مصرفکننده مقدار کوچکی از این مخلوط مرطوب یا پودری را برای مدتی میان لثه و لب یا داخل گونه خود نگه میدارد تا نیکوتین آن از طریق مخاط دهان جذب خون شود.
برخلاف تصور اشتباه برخی افراد که آن را به دلیل گیاهی بودن بیضرر میدانند، نسوار حاوی مقادیر بسیار بالایی از نیکوتین است. وجود آهک در ترکیب آن باعث سوزانندگی و ایجاد جراحتهای ریز در مخاط دهان میشود که فرآیند جذب نیکوتین را تا چند برابر سیگار سرعت میبخشد. این محصول سنتی یکی از عوامل اصلی ابتلا به سرطانهای دهان، لثه و مری در مناطق مصرف محسوب میشود.
ریشه این واژه و مصرف آن به مناطق شبهقاره هند و نواحی پشتوننشین بازمیگردد و از آنجا به شرق ایران و افغانستان راه یافته است. مصرف آن علاوه بر آسیبهای شدید جسمی، به دلیل ایجاد بوی بد و نیاز به تخلیه مداوم بزاق، از نظر اجتماعی نیز ناپسند تلقی میشود.