یعنی چه
زغن پرندهای است شکاری و از راسته شاهینسانان که جثهای کوچکتر از باز و بزرگتر از کلاغ دارد. این پرنده دارای منقاری کج و چنگالهایی قوی است و معمولاً از لاشه حیوانات، جوجههای دیگر پرندگان و جوندگان کوچک تغذیه میکند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت فَتْحه روی حروف اول و دوم یعنی زَغَن (Zaghan) تلفظ میشود. شکل دیگر آن در متون کهن به صورت زغنه نیز آمده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای پرنده زغن، کلماتی مانند کورکور (که نام امروزی آن است)، غلیواج، کلوج و زغنه به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این پرنده شکاری Kite میگویند. همچنین در زبان عربی با نام حِدَأة و در زبان ترکی با معادل Çaylak شناخته میشود.
به فارسی
واژه زغن یک واژه اصیل پارسی میانه (پهلوی) است. معادلهای فارسی دیگر آن که در سراسر ادبیات و زیستشناسی ایران به کار رفتهاند شامل کورکور، غلیواج، کلوج و زغنه هستند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، زغن به دلیل لاشخور بودن و پرواز در ارتفاع کم، نماد دونهمتی، پستی و صفات رذیلانه است و معمولاً در تقابل با پرندگان بلندی چون باز، شاهین و هما قرار میگیرد تا تفاوت انسانهای شریف و پست را نمایان کند.
جمعبندی و توضیح کامل نام دیگر پرنده زغن
پرنده زغن که امروزه در جانورشناسی بیشتر با نام کورکور شناخته میشود، یکی از پرندگان شکاری و لاشخور در حیات وحش ایران است. این پرنده جثهای متوسط دارد و از نظر ردهبندی زیستی بین کلاغ و باز قرار میگیرد. در متون کهن فارسی و پهلوی قدمت زیادی دارد و به صورت زغنه نیز ثبت شده است.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی و کلاسیک ایران، شعرا از زغن به عنوان نمادی برای مادیگرایی، پستی و کمارزشی یاد کردهاند. این پرنده به دلیل تغذیه از مردار و پرواز در سطوح پایین، دقیقاً در نقطه مقابل همای سعادت و شاهین بلندپرواز قرار میگیرد و برای تصویرسازی تفاوتهای اخلاقی انسانها در اشعار بزرگان استفاده شده است.