یعنی چه
چقچقه (تلفظ دیگری از جغجغه) اسباببازی توخالی و صدادار کودکان است. همچنین در گویش محلی شوشتر به معنای قلقلک دادن و در موسیقی سنتی، نوعی ساز چوبی کوچک شبیه قاشقک است که در آیینهای مذهبی به هم کوبیده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت چَقْچَقَ (čaqčaqe) تلفظ میشود و یک اسم صوت (نامآوا) برآمده از صدای برخورد اشیاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و بسته به طراح جدول، میتواند با املای «چقچقه» یا «جغجغه» پذیرفته شود.
به انگلیسی
برای معادلسازی دقیق انگلیسی، اگر منظور اسباببازی نوزاد باشد از واژه Rattle و اگر منظور ساز سنتی و کوبهای باشد از واژه Castanets استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی و واژگان همردیف آن شامل جغجغه، جقجقه، قلقلک (در اصطلاح شوشتری) و قاشقک در موسیقی نواحی است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه نماد دوران نوزادی و ابزار آرام کردن کودک است؛ اما در ادبیات کنایه از انسانها یا سخنان پر سروصدا، توخالی و بیمحتوا نیز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل چقچقه
واژه «چقچقه» که املای رایجتر آن امروز «جغجغه» است، ریشه در نامآوا یا اسم صوت دارد و از صدای خشک برخورد اشیاء (چقچق) الگوبرداری شده است. این واژه در سه حوزه کاربرد دارد: نخست و رایجتر از همه، ابزار سرگرمی توخالی و صدادار نوزادان است؛ دوم در موسیقی آیینهای سنتی (مانند چقچقهزنی) به عنوان ساز کوبهای چوبی شناخته میشود و سوم در گویش محلی شوشتر، مخفف کلمه چقونچقونک به معنی قلقلک دادن است.
از نظر نمادین، این کلمه در کنار تداعی حس دوران کودکی، گاهی در ادبیات برای توصیف ادعاها یا رفتارهای پرهیاهو اما کاملاً بیمایه و توخالی به کار میرود و در جدولهای کلمات متقاطع نیز یک پاسخ دقیق ۵ حرفی به شمار میآید.